Jólafríið er á enda og vinnan hafin á ný. Þetta er búin að vera lengsta pása frá bloggi hjá mér í langan tíma.
En það hefur eitt og annað á daga okkar drifið. Jólin gengu yfir með öllu því áti sem þeim fylgir.

Aðfangadagurinn var eins og aðfangadagar eru. Borðuðum hamborgarhrygg klukkan sex og tókum upp pakkana okkar. Ég fékk tvo pakka og Cordula einn. Svo spiluðum við fram eftir.

Við erum búin að fara seint á fætur alla daga eins og hefðin segir manni. Á jóladag ætluðum við að heimsækja Gullfoss en snerum við vegna hálku og fórum Þingvallahringinn í staðinn og stoppuðum við vatnið og borðuðum nestið í nístingskulda.

Annan í jólum fórum við aftur seint á fætur eins og lög segja til um. Brunuðum síðan að Snæfellsjökli. Komum svo við hjá Hauki og Rósu á Votalæk á leið til baka og enduðum í gistingu þar yfir nótt. Alltaf gaman að hitta þau og við drukkum nokkuð af Haukavatni.

Daginn eftir laugardag var brunað í bæinn. Bíó um kvöldið - Lord Of The Rings - Return Of The King.
Það var gaman. Mér þykir verst að nú er ekkert til að hlakka til lengur. Þríleikurinn búinn og ekkert að gera nema að bíða dauðans.

Á sunnudeginum vorum við heima mestan part dagsins og skruppum aðeins upp í Bláfjöll á skíði í stutta stund. Tókum svo videó og rifjuðum upp fyrsta Lordinn. Elduðum lambalæri í hléinu. Það klikkar aldrei.

Svo allt í allt er þetta búin að vera frábær jól.

En nú er kominn vinnudagur og allt er á fullu. Ég er að ganga frá bókhaldi ársins og Cordula ætlar að þýða fyrir mig heimasíðu galdranna yfir á þýsku.

Þetta er búin að vera þurr upptalning á staðreyndum undanfarna daga. Svo er nú það.
Ble-si

Ég hef aldrei verið mikið fyrir að senda jólakort, sem hefur hingað til stafað af fullkominni leti fyrir jólin. Svo upplifi ég aftur og aftur jól eftir jól sama samviskubitið yfir því þegar ég lít á hrúguna af jólakortunum sem stíluð eru á mig.

Ég sendi því hér með öllum sem ég þekki og þeim sem vilja þekkja mig hugheilar jólakveðjur sem eiga helst að duga langt fram á næsta ár.

En nú förum við að baka smákökurnar og græja forrétt kvöldsins því bráðum koma blessuð jólin. En fyrst verð ég að fara að kaupa kaffi og brauð. Það er að vísu allt á floti hérna í kringum húsið eftir meiriháttar sjógang í nótt við Ánanaustin og rottur um allt að því er mér skilst af fréttum mbl.is í morgun.

Ég hef ekki áhyggjur af því og finnst það bara jólalegt og ímynda mér bara að ég mæti hreindýri ef ég sé eina á vappi.
Ble-si

Við erum búin að standa í ströngu í dag myndi einhver segja. En þetta er skítauðvelt fyrir okkur. Versla jólagjafir, pakka þeim inn, fara í Ríkið og bera búsið heim, kaupa jólamatinn og koma honum fyrir í sínum geymslum, gera jólaísinn og setja hann í frysti, gera vanillusmákökudeigið og setja það í frysti fyrir baksturinn í fyrramálið.

Svo nú er bara hægt að fara oní bæ og slaka á og sýna sig og sjá aðra, fá sér í eina krús hér og kannski aðra þar, og jafnvel þriðja til og kaupa síðustu jólagjöfina.
Jólin? Ekkert mál!
Ble-si

? Ble-si
Sent með GSMbloggi Hex

Ég var að fá æðislegar fréttir rétt í þesu.

Íris says:
tad er kominn litill frændi i heiminn, kom um atta i morgun, ca 3900 g og 52 cm. Ragnhildur rosa stolt og anægd og fekk ad vera vidstodd tegar hann var badadur.
siggi says:
hahahaha hhæhæhæh. En gaman. Takk Íris.
Íris says:
ja
Íris says:
siggi says:
you make my day shine
Íris says:
híhí
Íris says:
bid rosa vel ad heilsa til islands....er ad skjotast nidur i bæ
siggi says:
ok
Ble-si

Við fórum í bíltúr í dag á Þingvelli. Það var nú svo hryllilega kalt þar að það lá við að það frysi undan mér. Svo ókum við á Selfoss og fengum okkur kakó og eplaköku á einu af mínum uppáhalds kaffihúsum á landinu.

Cordula fór á kostum þar í íslenskunni sinni. Hún óskaði þar afgreiðslukonunni gleðilegra jóla með þessum orðum:
- Leiðinleg hjól!
Afgreiðslan var ekki alveg að skilja hana en ég sprakk úr hlátri. Hún æfði sig síðan yfir Hellisheiðina og er farin að geta óskað öllum gleðilegra jóla á íslensku án þess að ég þurfi að flissa mikið.

Atli minn og Magga komu í heimsókn um það bil þegar við borðuðum kvöldmat og átu með okkur.

Hlynur frændi er tveggja ára í dag. Hann heldur upp á afmælið hjá afa sínum og ömmu í Horsens í Danmörku. Ég óska honum innilega til hamingju með daginn og ég er viss um að hann er ofsakátur eins og allir aðrir í kringum hann. Það er nefnilega ekki hjá því komið.
Ble-si

Við erum ekki búin að vera að gera neina stórkostlega hluti frá því Cordula kom. Ég fór þó með hana hingað og þangað í gærdag. Í gærkvöldi fórum við ekkert, vorum bara heima í rólegheitum.

Í dag þarf ég aftur á móti að fara í mikinn verslunarleiðangur í Bónus. Það er komið að því að versla fyrir jólin.

Fanney kemur í kvöld og ég fer og sæki hana út á flugvöll. Hún ætlar að gista hjá mér líka svo það verður líf og fjör í kotinu. Hún ætlar síðan með rútunni til Hríseyjar á morgun og halda jólin sín þar.

Ég hef alltaf verið hrifin af Hrísey og á þaðan góðar endurminningar.
Ble-si

Cordula kom í gærkvöldi á tilsettum tíma. Hún var nú svoldið tætingsleg eftir alla þessa bið á Stansted milli fluga.
Það var mikið líf og fjör hjá okkur þegar við settumst niður heima. Við opnuðum nokkra bjóra og töluðum og töluðum frá okkur allt vit.

Nú er semsagt ekkert vit eftir.
Ble-si

Dóra Lubesky kom til mín í gær og gisti hjá mér í nótt. Við lögðum á ráðin með eitt og annað í gærkvöldi með sérstakri áherslu á kynninguna miklu í Hannover í byrjun febrúar.

Nú er hún farin áleiðis í sveitina sína en þau hjónakornin fara síðan til Þýskalands á mánudaginn og verða þar með mömmu hennar yfir jólin. Á milli jólanna fara þau svo til Kúbu og eyða áramótunum þar ásamt fyrstu dögum nýs árs. Dóra er snillingur.

Það snjóaði þó nokkuð í morgun.
Ble-si

Þá er ég búinn að fá uppskriftir hjá Ernu systir að rækjukokkteilnum og heimagerða ísnum. Það verða semsagt forrétturinn og eftirrétturinn á aðfangadag.

Cordula er lögð af stað frá Berlín og er líklega að ganga frá borði í London þessa stundina. Hún þarf að bíða þar til klukkan átta í kvöld og verður komin til Keflavíkur klukkan tæplega ellevu. Ég hlakka til að hitta hana aftur. Við höfum ekki sést síðan í Póllandsferðinni miklu sem við fórum í haust.

Ég hef ekki heyrt í Fanney ennþá. Verð að muna eftir að messa á hana til Köben á morgun.
Ble-si

Mikið er þetta nú aum og innihaldslaus bloggsíða miðað við hjá mörgum öðrum.

Hvað um það, þetta er dagbókin mín. Kannski maður ætti bara að læsa henni og hafa hana ekki opinbera. Það er víst hægt.
Ble-si

Ég ákvað að líta á fjölskyldusíðuna miklu þar sem von er á nýjum einstaklingi í fjölskylduna á næstu dögum. Þá komst ég að því að ég hafði ekki staðið mig sem skildi á þessu ári. Ég hef alveg gleymt (þar til núna) að færa Aron Jóel frænda okkar inn sem fæddist þann 28. apríl s.l. Hann er sonur Rebekku en hún er dóttir Atla Más sem er bróðir okkar systkynanna nema sjálfs síns.

Nú er hann semsagt kominn inn, en hann er eini fjölskyldumeðlimurinn sem fæðist í apríl mánuði í meira en 100 ár. Mér finnst það stórmerkilegt að enginn fjölskyldumeðlimur skuli hafa fæðst í apríl á síðustu öld.

Það er sko greinilegt að fengitími þessarar fjölskyldu er ekki í júlí.
Ble-si

Ég fór með bílinn á verkstæði í dag. Það gekk ekki lengur að hafa hann svona bilaðan fyrir utan. Hvenær ég fæ hann aftur hef ég ekki hugmynd um, en ég vona það verði fyrir jól.
Það þarf fyrst og fremst að laga bakkgírinn og hleðsluna. Þá er hann orðinn góður á ný og þá ég get skotist hingað og þangað um landið á honum án þess að hafa áhyggjur af því að komast ekki á leiðarenda eða heim aftur.

Ég er búinn að ákveða hvað verður í aðalrétt hjá mér á aðfangadagskvöld. Ákvörðunin gengur út á það að taka enga sénsa í matreiðslu á aðfangadagskvöld. Það er nokkuð sem maður getur gert á öðrum dögum ársins.

Ég er líka búinn að ákveða hvað ég gef Veigari mínum og Hafdísi í jólagjöf. Ég veit ekki ennþá hvað ég ætti að gefa Atla. Ekki veit ég heldur hvað ég gef Möggu.

Hvað gefur maður 18 ára syni sínum og 17 ára tengdadóttur í jólagjöf?
Ble-si

Ég ætla að stefna að því að verða ástfanginn á næsta ári. Það er göfugt plan. Svo er það líka fallegt.

Nú er ég búinn að vera einbúi í 16 ár og því tími til kominn að hætta því. Það hefur ýmsa kosti að vera einn, en ég er búinn að komast að því að gallarnir eru fleiri.
Eða hvað?
Er þetta kannski vitleysa í mér?
Ble-si

Áki og Klara buðu mér í mat í gærkvöldi af tilefni þess að bjórinn hans er tilbúinn. Hann er efnilegur bruggari en bjórinn var ekta. Hann minnti mig sérlega mikið á Erdinger bjór, sem er öðruvísi þýskur bjór.

Atli litli var í góðum gír og sagði mér frá því að hann hefði hitt hana Grýlu í leikskólanum. Ég var alveg steinhissa því ég hélt að hún væri dauð. Svona veit maður nú lítið. Þetta er annað áfallið í þessari viku, því ég hélt að Saddam Hussein væri líka dauður.

Er það ekki í kringum páska sem allar þessar upprisur eiga að eiga sér stað?

Er það ekki í kringum jól sem á að vera vetur? Núna er til dæmis júní blíða.

Það er allt orðið á hvolfi og farið að snúa þveröfugt. Jahérna - ég held að þynning ósonlagsins hafi víðtækari áhrif en mér hefur verið talið trú um hingað til. Svo held ég líka að það sé bara ekkert að marka biblíuna núorðið.
Ble-si

Í gær voru nákvæmlega tvö ár síðan ég flutti hingað á Hringbrautina. Mér hefur liðið vel hérna. Hér væri ég til í að búa alla ævi. En það á eftir að koma í ljós og er reyndar ekki mjög líklegt.

Vonandi fer ég bráðum að byrja að taka til af einhverri alvöru hérna á kontórnum. Ég er að tefja of mikið við hvern smáhlut sem ég finn á gólfinu og hvern blaðsnepil sem ég rek augun í. Með þessu áframhaldi klára ég tiltektina kannski fyrir páska.
Ble-si

Nú er vinnustaðurinn minn orðinn fullur af drasli sem veldur því að ég finn ekki neitt. Auk þess sem vinnuaðstaðan er orðin óbærileg. Þannig að næst á dagskrá er að koma skikki á skrifstofuna. Það tekur ábyggilega marga marga arga klukkutíma.

En ef ég byrja strax þá verður það fyrr búið.
Ble-si

Vá, það getur hæglega drepið pakksaddan mann úr hungri að leita að uppskriftum á netinu. Þvílíkt og annað eins. Mmmmmmmm.
Þetta ætla ég aldrei að gera aftur. Ég er að farast úr hungri eftir aðeins rúmlega 50 mínútna yfirferð á milli hinna ýmsustu veislurétta.
Ble-si

Ég veit ekki hvað ég ætti að hafa í jólamatinn. Það er nú það?
Valið stendur á milli skoskrar rjúpu, gæsar, andabringu, hreindýrs, hamborgarhryggs eða lambalæris. Allt er þetta mjög gott. Væri kannski snjallt að gera lítið hlaðborð með öllu þessu? Ætli það sé mikið mál?
Það er nú það? Erfitt að taka ákvörðun um þetta.
Ble-si

Mér leiðast jólasveinar. Mér hefur alla tíð leiðst jólasveinar. Alveg frá því ég var krakki. Þá fannst mér þeir hávaðaseggir og hreint ekkert fyndnir. Það hefur ekkert breyst.
Samt lenti það á mér á nokkuð drjúgum parti lífs míns að leika jólasvein á hverskyns bjálfalegum jólaskemmtunum. Þá leiddist mér það að vera jólasveinn. Mér leiddist krakkabjálfarnir meira. Þeir breyttust í hávaðaseggi á stundinni og sumir í illmenni og voru hreint ekkert fyndin.

Frek og uppivöðslusöm börn - eins og jólasveinar.

Jólin með sínu skrípatólum eru einn allsherjar fáránleiki. Af því að við hin fullorðnu kunnum ekki að höndla þau sjálf. Þau koma trúarbrögðum ekki lengur við. Sem væri betra. Þó ég sé ekki trúaður. Ekki ennþá allavega.

Annað. Spurningin "trúir þú á jólasveina?" hefur alltaf farið í taugarnar á mér. Fíflaleg spurning. Jólasveinar eru ekki trúarbrögð, heldur þjóðtrú.

Klukkan er hálfsex, sólin sest í austri og jörðin er flöt. Hvað sem hver segir.
Ble-si

Ég varð bara að segja það. Mikið skelfing leiðist mér þetta Samfylkingarlið í þessu lífeyrismáli þingmanna öllu saman. Ömurlegt að heill þingflokkur láti taka sig í gíslingu nokkurra kjósenda og varaþingmanns. Ekki er nú styrkurinn trúverðugur.
Tómt bévitas röfl!
Ble-si

Í þessari viku bætist nýr fjölskyldumeðlimur í hópinn. Klara og Hjörtur eiga von á sínu öðru barni - ég held það eigi bara að vera í dag samkvæmt bókunum ljósmæðranna í Horsens. Það eru allir voða spenntir auðvitað - ekki síst hún Ragnhildur sem er að verða stóra systir.
Ég er sannfærður um að hún stendur sig jafnvel í því og öllu öðru sem hún hefur afrekað.
Ble-si

Ég fæ tvær skemmtilegar heimsóknir frá útlöndum um næstu helgi. Á föstudeginum kemur Cordula vinkona mín frá Berlín og ætlar að eyða jólunum með mér og Fanney vinkona mín í Köben kemur svo á sunnudeginum og hún ætlar að eyða jólunum hér heima í fyrsta skipti í fjögur ár.
Það verður gaman að hitta þær báðar.
Ble-si

Hér er skemmtilegt próf sem ég rakst á og tengist útgáfu Strandanorna og þar með Galdrasýningunni.

Ég hafði allar spurningar réttar. Það hefði verið skömm af öðru fyrir mig.

Þetta er líka skemmtilegt en ég hef alltaf verið sannfærður um að bókin hennar Kristínar Helgu hafi þau áhrif sem gagnrýnandinn heldur.

Semsagt að hún hvetji til heimsókna á Strandir.
Ble-si

Það besta í stöðunni væri að fara að sofa núna ef maður væri vitund syfjaður. Ég er að breytast í eitthvað bévitans næturhæsn og gagga allar nætur eins og örverpi á þurru landi. Um leið og ég hátta mig og fer upp í rúm þá glaðvakna ég svo glyrnurnar standa á stiklum. Það er líka hundleiðinlegt að sofa. Sérstaklega um miðjar nætur þegar maður er ekkert syfjaður eftir að hafa sofið yfir sjónvarpinu allt kvöldið.
Ble-si

Það vildi ég að einhver biði mér í mat í kvöld.
Síminn hjá mér er 869 6671
Ble-si

Jæja, þá eru þeir búnir að finna Saddam Hussein ofan í einhverri holu í jörðinni og búnir að handtaka hann. Það hlýtur að vera léttir fyrir meirihluta írösku þjóðarinnar. Ég óska henni til hamingju með daginn.





Það sem mér fannst aftur á móti ekki við hæfi var að forsætisráðherra Íslands nánast fór fram á dauðadóm yfir honum í viðtali í hádegisfréttum Útvarpsins. Hvað sem um það má segja þá er ekki við að hæfi að forsætisráðherra lýðræðisríkis sem stundar ekki dauðarefsingar undir neinum kringumstæðum, skuli tala svona óheppilega.
En þetta hefur nú alltaf verið svo skemmtilegur leikur fyrir honum.
Ble-si

Ásdís Jónsdóttir heitir einn minn besti vinur. Hún er fædd norðan heiða og er sú allra jákvæðasta og bjartsýnasta manneskja sem fæðst hefur á þessu landi frá upphafi vega.

Nú var hún að fá svo yndislega hugmynd í gleði sinni yfir óvæntri gjöf frá syni sínum sem var að grisja úr dótinu sínu, og nú stefnir hún að því að sofa í tjaldi á jólanótt.

Þetta finnst mér frábært. Aldeilis gjörsamlega. Það er gaman að lesa Snúllu á sunnudagsmorgnum. Það gerir tilveruna einfaldari.
Ble-si

Mig dreymdi Stein Steinarr í nótt. Ekki man ég hvað draumurinn gekk út á en ég man eftir Steini í honum. Því kippti ég ljóðabók hans úr hillunni í morgun og greip í hana yfir kaffisopanum.

Steinn Steinarr var örugglega með framtíðina á hreinu að einhverju leyti. Mér datt ósjálfrátt í hug ónefndur forsætisráðherra sem segir líka einskonar "Búlúlala" öðru hvoru svo stórum hluta þjóðarinnar finnst unun að heyra og tekur hástöfum undir.

Abbessiníukeisari heitir Negus Negusi,
og Negus Negusi segir: Búlúlala.
Öllum mönnum, sem íhuga málstað ríkisins,
finnst unun að heyra Negus Negusi tala.

Og í hreinskilni sagt eru allir óvinir ríkisins,
sem ekki hlusta á Negus Negusi tala.
Ég er Negus Negusi, segir Negus Negusi,
ég er Negus Negusi. Búlúlala.

Stekkjastaur kom í nótt og færði mér Búlúlala í skóinn. Það hlýtur að vera skýringin á þessum draumi og vitrun.
Be-si

Ég var aldrei búinn að setja inn í minnisbankann minn hér gærkvöldið. Ég fór semsagt í hjólreiðatúr í gærkvöldi og hjólaði út með ströndinni. Maggi hringdi í mig og sagði að þau Attý væru að fara að fá sér einn öl fyrir háttinn og spurði hvort ég væri ekki til í að koma með.

Ég hélt það nú, breytti áætlun og tók kompásstefnu á Ölstofu Kormáks og Skjaldar þar sem ég hitti þau. Stuttu síðar birtist Árni Páll með kunningja sínum og það urðu miklir fagnaðarfundir og hófst þar með drykkja. Þaðan fórum við á Næsta bar - staðinn sem ég ætlaði aldrei á aftur eftir að mér var hent þaðan út fyrir 15 mánuðum fyrir að bresta í söng. Þar var drukkið ótæpilega og endaði með því að við drógum með okkur heim til mín allskyns lið í partý. Þar var drukkið, duflað og tónað fram eftir öllu og ég komst ekki í svefn fyrr en klukkan sex í morgun.

Svo heilsan í dag hefur ekki lofað mér að koma neinu í verk. Ég fór og sótti hjólið niðrí bæ seinnipartinn.
Ble-si

Ég tek heilshugar undir með Sigga á Stóra Fjarðarhorni. Samgöngubætur á landsbyggðinni ættu fyrst og fremst að miðast við daglegar samgöngur og þarfir innan héraðs. Um það hlýtur málið að snúast að fólk geti sinnt sínum daglegum erindum - frekar en að byggja hraðbrautir út og suður burt úr héraðinu. Fáránlegt að allt vegakerfi miði að því að það sé sem styst til Reykjavíkur. Fólk er ekki að fara þangað á hverjum degi. Það er að fara með börnin í skóla, á heilsugæslu, á pósthús og gera aðrar daglegar þarfir og því ætti það að vera grundvallarregla að íbúarnir geti það án þess að leggja líf sitt og limi í hættu í hvert sinn. Svo er hægt að hugsa um að bæta vegasamgöngur við önnur héruð.

Gefum okkur að það væru stórhættulegir og óökufærir vegir í Reykjavík, Akureyri, Ísafirði eða bara hvar sem er í þéttbýli og eingöngu hugsað um að gera vegi til að fólkið gæti keyrt þaðan í burt.

Fárálegt.
Ble-si

Æ,æ, kaupauki æðstu ráðamanna þjóðarinnar var svo fyrirferðarmikill í Kastljósinu í kvöld þar sem Pétur Blöndal og Gylfi verkalýðskólfur töluðu svo mikið án þess að hlusta hver á annan, að bókagagnrýninni var ekki hleypt að. Það var slæmt því þetta átti að vera í síðasta skipti sem umfjöllun um jólabókaflóðið átti að fara fram í þættinum fyrir þessi jól og Angurgapi var þar á meðal.

Ansans óheppni.

Það sem er þó jákvætt er að það kom fram í máli Péturs (þó það hafi ekki komið málefninu við) að það var verið að fjalla um frumvarp á þinginu í dag um lækkun virðisauka á hljóðbókum. Ég er ánægður með það.
Ble-si

Hér til hliðar er kominn flokkur sem ég nefni Gæðablogg. Þar undir komast bloggarar sem mér finnst bera höfuð og herðar yfir aðra í bloggheiminum.

Það hafa bara tveir komist þarna inn enn sem komið er, Siggi pönk sem skrifar mjög einlæglega um ýmis málefni og Toggi Pop sem ég rakst á fyrir nokkru. Sá drengur er sá allra mesti penni sem ég hef lesið á bloggi. Stórkostlegar sögur og frásagnir sem hann sendir frá sér. Mig langar sérstaklega að benda á frásögn sem hann skrifar þann 9.12.03. Aldeilis stórkostlega mögnuð og vel gerð. Hörðustu töffarar og harðjaxlar sleppa ekki ósnortnir frá henni. Svo getur hann líka verið alveg hryllilega fyndinn.
Ble-si

Hvað er svo eftirminnilegast á árinu hjá mér?

Janúar: Ég var í Berlín yfir áramótin. Það var eftirminnilegt. Sérstaklega tilfinningin að vera innan um milljón manns klukkan tólf á miðnætti.

Febrúar: Ekkert.

Mars: Ekkert.

Apríl: Ekkert.

Maí: Það var gaman að hitta gömlu félagana úr Leikfélagi Hólmavíkur eftir sýningu þeirra á Sex í sveit í Tjarnarbíó.

Vinnan við margmiðlunardiskinn. Það var skemmtileg. Hann kom út í enda mánaðarins.

Júní: Sumaropnun Galdrasýningarinnar. Ég var og er sérlega ánægður með starfsfólkið.

Júlí: Heimsókn mín og uppákoma á Leifshátíð var skemmtileg.

Draugadagar Galdrasýningarinnar voru mjög vel lukkaðir. Þeir hófust í júlí og stóðu út ágúst um hverja helgi. Gaman þegar eitthvað ber áþreyfanlegan árangur.

Angurgapi kom út. Það var skemmtilegt og afar nauðsynlegt þó bókin sé búin að valda mér miklum áhyggjum síðan.

Ágúst: Tilnefning margmiðlunardisksins til margmiðlunarverðlauna SÞ. Það var mjög ánægjulegt, þó hann hefði ekki farið alla leið.

September: Ferðin til Póllands stendur upp úr. Siglingin frá Köben til Swinouchie. Lestarferðin þaðan til Kolbrzeg. Góða veðrið, ströndin og huggulegheitin. Svo ekki sé minnst á hjólaferðina um sveitirnar. Dvölin í Bremen er líka hlý endurminning og óvænt heimsókn mín til Ernu og Gísla til Horsens á leiðinni heim.

Haustfundur Ferðamálasamtaka Vestfjarða í Flókalundi var skemmtilegur og gagnlegur.

Október: Þegar biskupinn yfir Íslandi varð sér til skammar. Það var þó harla gagnlegt þegar upp var staðið.

Jón Jónsson valinn ferðafrömuður ársins. Það fannst mér stórkostlega skemmtilegt.

Það var brotist inn í bílinn minn. Það var draugfúlt.

Nóvember: Íbúðarkaup Veigars og Hafdísar. Það var eitt það allra skemmtilegasta á árinu. Gaman að hjálpa þeim.

Ókindarkvöld þjóðfræðingafélagsins í Iðnó. Mjög gaman að taka þátt í því.

Draugasterið á Stokkseyri opnaði. Gaman að vera viðstaddur.

Desember: Jólahlaðborð fjölskyldunnar á Kaffi Reykjavík. Hlý og góð endurminning í faðmi fjölskyldunnar. Það er ekki svo oft sem við tökum okkur saman.

Uppákoman okkar Hilmars Arnar á Nordica Hotel og ekki síður þjóðsagnagaldrakvöldvakan mín á Súfistanum í Hafnarfirði. Það var stórkostlega gaman.
Ble-si

Ég laz það á einu bloggi zem ég lez ztundum að lítill bjór kozti 650 krónur á Lækjarbrekku.

VÁ! Þeir hafa ekki mikinn áhuga á að fá fólk þarna inn. Aldrei zkal ég fara þangað, zvo mikið er vízt, zama hvað matzeðillinn er girnilegur og ég zólginn í veizlufæði.
Ble-zi

Getur einhver útskýrt fyrir mér hvað WIKI er. Til hvers það er notað og hvaða gagn er hægt að hafa af því.

Ég botna hvorki upp né niður í þessu, en þó skilst mér að þetta sé eitthvað rosalega sniðug lausn á einhverju sem ég veit ekki hvað er.

Það er verulega truflandi fyrir mig að fatta þetta ekki og ég kem engu í verk þessvegna. Ég er farinn að fá WIKI martraðir sem ég veit ekki hvað ganga út á og í morgun þegar ég fór að fá mér pulsu á Bæjarins beztu þá bað ég um eina með öllu nema WIKI.

Hvað er þetta eiginlega? Er þetta eitthvað sem ég ætti að vita, kunna og nota?
Ble-si

Það er farið að líða að áramótum sem þýðir að það er kominn tími til að huga að næsta ári. Stóra spurningin er hvort okkur ber gæfa til að opna loksins annan áfanga Galdrasýningar á Ströndum. Mér sýnist vera möguleiki á því ef menn eru á annað borð tilbúnir til þess að leggja það á sig.

Allt er þetta auðvitað spurning um peninga - fyrst og fremst.

Einnig er nauðsynlegt að ferðaþjónar á Ströndum standi nú saman í því að kynna svæðið. Það er afar mikilvægt að vera með í því en fara ekki í fýlu ella.
Allavega er Strandagaldur hættur að standa einn í því.
Ble-si

Mikið assgoti var gaman í gærkvöldi. Það var fyndið þegar ég var að undirbúa mig undir ástargaldurinn og viðhafði nokkur orð um hvað það væri nú erfitt að galdra til sín kvenmann og að það væri sko engan vegin sama hvernig það væri gert.

Skyndilega opnuðust dyrnar á kaffihúsinu og inn streymdi 40 manna kvennakór á leiðinni heim af æfingu.

Það var sko tækifæri sem ég gat ekki látið mér renna úr greipum og á mig rann algjört æði og ég uppskar marga kossa.

Sei, sei já. Þá varð uppi fótur og fit í hænsnakofanum og mikið hlegið.
Ble-si

Það hefur sjaldan eða aldrei verið skemmtilegra á þjóðsagnagaldrakvöldvöku en í kvöld.
En frá því segi ég seinna. Ég er semsagt kominn heim eftir eftirminnilegt og ógleymanlegt kvöld, bæði fyrir mig og gesti á Súfistanum í Hafnarfirði.

Snilld.
Ble-si

Ég er búinn að ákveða dagskrá kvöldsins. Hún hefst semsagt á Súfistanum í Hafnarfirði stundvíslega klukkan átta. Súfistinn er við Hafnargötuna í Hafnarfirði skábeint á móti gamla Hafnarfjarðarbíói sem hýsir núna Kvikmyndasafn Íslands.

Ég man þegar ég var lítill þá fór ég einu sinni þangað að sjá Gög og Gokke. Það voru nú skrítnar skringiskrúfur.

Steindór Andersen kemur líka fram og einnig þjóðlagasveitin Bardukha sem ég þekki hvorki haus né sporð á.
Ble-si

Ég rakst á grein eftir Joe nokkurn Yogerst sem er blaðamaður frá The San Diego Union-Tribune eftir heimsókn hans til Íslands í sumar.

Hann eins og flestir þeir sem koma til landsins kom upphaflega vegna hinnar alræmdu náttúrufegurðar. En eins og svo mörgum öðrum þótti honum mikið til koma ræktin sem lögð er við íslenskan menningararf víða um land.

Hann lýsir heimsóknum sínum á Eiríksstaði í Dölum og á Galdrasýninguna í greininni.

Ég er ánægður með Ellu. Hún hefur tekið á móti honum og staðið sig vel.
Ble-si

Þær eru hrikalegar fréttirnar af ráninu í Bónus í gær. Undanfarið hafa þessir eiturlyfjasjúklingar látið sér nægja barefli eða hnífa til að fremja ránin. En þegar menn eru farnir að veifa byssum og taka menn í gíslingu með því að beina afsöguðum haglabyssum að höfðum þeirra í aftökustíl meðan þeir láta greipar sópa, þá er mælirinn fullur. Ég er smeykur um að þess verði ekki langt að bíða að íslenskum lögregluþjónum verði fengnar byssur og að þá fyrst verði fjandinn laus.

Löggan stóð sig þó vel í gær að handtaka þrjótana skömmu eftir atburðinn.

Önnur hrikaleg frétt er af Akranesi þar sem húsmóðirin brá sér út á videóleigu í hálftíma um kvöldmatarleytið og á meðan var hillusamstæðu með tíu einingum stolið úr íbúðinni hennar og börnunum hent til hliðar á meðan og svo reykspólað í burtu.
Ble-si

Fór og hitti Lóa, Magga og Attý á Celtic Cross yfir krús seint í gærkvöldi. Áki bættist í hópinn skömmu síðar. Það voru allir eins kátir og við mátti búast.

Við Áki sátum fam að lokun.

Verð að reyna að finna söluaðila á Akureyri í dag og senda honum bækur. Annað er vonlaust. Ég á líka eftir að ganga frá bókhaldi nóvember mánaðar.

Annað kvöld verð ég á Súfistanum í Hafnarfirði. Ég stefni að því að vera skemmtilegur og láta öllum illum látum. Þarf að ákveða eitthvað með það líka fyrir þann tíma.
Ble-si

Ég svaf eins og ýsa nánast fram að hádegi og rétt skreið á fætur, dauðþreyttur eftir allan þennan svefn. Fljótlega áttaði ég mig á því að ég var allur skárri og hrygluhóstinn horfinn. Ég leit þá yfir það sem ég hafði ekki heilsu til að gera í vikunni á undan og kom miklu í verk á stuttum tíma.
Fór svo í bæinn að skoða í búðarglugga og skildi aftir móðu á nokkrum. Fylgdist svo með upphafinu á upplýsingu Oslóarjólatrésins á Austurvelli.

Mér fannst ekki mikið til koma þó ég heyrði rödd Gerðar B. Bjarklind.

Er ekki hægt að losa okkur við þessar sömu raddir sem hljóma í eyrum okkar daginn út og inn rétt á meðan kveikt er á einu aumu jólatréi?

Hvað um það.

Svo kom gamla barnið upp í mér og ég heimtaði af mér ís sem ég og fékk.

Stuttu síðar varð mér kalt og fór heim og varð rólegur eftir það.

Ísinn - gamli góði ísinn hjálpar alltaf, eins og amma sagði.
Ble-si

Það er kominn tími til að þvo þvott á þessu heimili. Það hefur ekki verið gert lengi, svo fatahrúgan hefur safnast upp á þvottahúsgólfinu eins og það sé líkast því að ég reki heimili með minnst fjögur börn. En því er ekki að heilsa.

Þetta gekk vel hjá okkur Hilmari í kvöld. Ég komst í gegnum þetta með því að þræla raddböndin hið ýtrasta og var gjörsamlega búinn á eftir. Þegar ég kom heim þá var ég svo þreyttur og slappur að ég steinsofnaði við eldhúsborðið yfir te-inu og svaf þar í tæpa tvo tíma.

Áheyrendur voru ánægðir en ég verð að viðurkenna að ég var ekkert yfir mig hrifinn. Forsalurinn á Nordica hefur afar slæman hljómburð auk þess sem ég hef aldrei verið hrifinn af því að skemmta fólki sem er bersýnilega með hugan við það að detta ærlega í það. Þar skiptir engu hvort talað er um Íslendinga eða útlendinga. Mannfólkið er allstaðar eins. Ef einhver vill meina annað þá bara veit sá hinn sami ekki betur og er fullur af einhverju rugli sem meikar engan sens eða veit ekki betur sökum rembings eða forheimsku.

Ég fékk svo margar einkennilegar spurningar frá svo mörgu fólki eftir á að ég varð nánast kjaftstopp og hafði á tilfinningunni að þarna hefði verið um að ræða hvataferð fyrir "topp þrjú hundruð" fæðingarfífl veraldar.

Búningsklefinn minn var inni í eldhúsi og ég var endalaust fyrir stressuðum þjónum og kokkum meðan ég klæddi mig í fötin aftur og það var hundleiðinlegt - eilífar undarlegar athugasemdir og augngotur frá staffinu, auk þess sem það virtist ekki alls ekki átta sig á því að þetta væri eini mögulegi staðurinn sem ég gæti striplast á.

Hvað um það. Þetta var ágætt og ég er feginn að þetta skuli vera búið. Nú get ég farið að einbeita mér að því að batna af flensunni og undirbúa grínkvöldið mikla á Súfistanum í Hafnarfirði á þriðjudagskvöld. Þar verður bara grín og fjör.

Mér þykir slæmt að ég skuli ekki eiga einn bjór til að slaka á yfir en ég nenni alls ekki á krá, því það geri ég helst aldrei á laugardögum. Ég þoli ekki bæinn um helgar. Eða öllu heldur fólkið í bænum um helgar.
Ble-si

35 minutur til stefnu og eg er ordinn raddlaus eftir litla hljodprufu.

? Ble-si
Sent með GSMbloggi Hex

Ég hringdi í Skúla Gauta vegna heilsufarsins og bað hann ráða til að fyrirbyggja að ég fengi hóstakrampa í miðju perfómannsinu.

Uppskriftin er þessi.:

Gera svart te - mjög sterkt.
Setja óhóflega mikið af hunangi út í te-ið - og svo örlítið meira af hunangi.
Leysa upp C-vítamín útí te-ið - nóg af því.
Skella þessu svo í sig skömmu áður en gengið er fram á vígvöllinn.

Ég fer að hans ráði. Það er ekkert annað að gera - þó mér líki hreint ekki nokkurt te.
Ble-si

Ég er orðinn dauðkvíðinn kvöldinu nánast sagt, því ég er ennþá með þennan hryglulega hósta. Klukkan fjögur þurfum við Hilmar að fara að stilla upp og gera sándtékk. Svo þarf ég að undirbúa mig meira en vanalega. Reyna að ákveða meira en áður fyrirfram hvað ég ætla að segja og gera og vera búinn að þýða það nokkurnveginn yfir á ensku - svo það verði ekki of mikið um orðleysur, rugl og stam ofaní hóstaköstin sem ég tek.

Ég svaf þó vel í nótt í fyrsta skipti í langan tíma.

Erna systir er að spóka sig í Berlín þessa helgina. Það væri nú ekki leiðinlegt að vera þar með henni.
Ble-si

Jólasalan er komin af stað. Fór með tvær sendingar í dag með þrjá vöruflokka.
Það er gaman. Það er ekki jafngaman að ég er veikari í dag en í gær og get ekki setið kyrr.
Ble-si

Ég mæli með því að allir heimsæki síðuna thehungersite.com einu sinni á dag og smelli á "Give Free Food" hnappinn. Með því stuðlar hver og einn að því að hungruð börn í Afríku fái einn bolla af mat í hvert sinn. Markmiðið er að safna 6 milljón bollum af mat.

Þetta kostar mann ekkert nema nokkrar sekúndur á dag, því þetta aðferð til að reikna út hvað kostunaraðilar verkefnisins leggja af hendi í atlögu gegn hungri í heiminum.

Þetta er tækifæri fyrir hvern og einn að leggja eitthvað að mörkum. Ég læt það vera mitt fyrsta verk á morgnana þegar ég ræsi tölvuna að klikka á hnappinn.

En það er ekki þar með sagt að maður sé frír frá söfnun Hjálparstofnunar kirkjunnar. Það finnst mér vera jólaleg skylda.
Ble-si

Ég var að komast að því að hlutirnir breytast ekkert frá ári til árs. Það er hrikaleg tilhugsun. Maður er að endurupplifa lífið aftur og aftur án þess að maður átti sig á því, nema maður haldi dagbók og blaði í henni afturábak öðru hvoru. Þetta er óhugnalegt.

Þann 5. desember í fyrra skrifaði ég eftirfarandi klausu á bloggið mitt og takið eftir því að það sem er feitletrað er einmitt líka að gerast í dag, nákvæmlega ári síðar:

Það er orðið langt síðan ég hef sinnt þessari dagbók. Ekkert síðan ég var á einhverju Internet-kaffi í Berlín. En nú ætla ég að reyna að gera bragabót á því. Það er annars fátt á seiði þessa dagana. Að vísu er þriðja umræða fjárlaga á Alþingi í dag og grenjandi rigning. Auk þess sem það er hávaðarok og ég er kvefaður. Bíllinn minn er bilaður og vill ekki í gang og ég finn ekki vegabréfið mitt. Skil ekki hvar í fjáranum ég hef sett það.

Það sem hefur breyst er að nú geymi ég vegabréfið á vísum stað, ég hef verið að sinna blogginu og bíllinn fer í gang þó hann sé bilaður. Samt er ég að tala um annan bíl en í fyrir ári síðan. Annað er eins - meira að segja veðrið.

Þetta minnir mig á bíómynd sem ég sá einhverntíman þar sem hver dagur leið aftur án þess að nokkur tæki eftir því nema aðalsöguhetjan - en það náttúrulega trúði enginn henni.
Ble-si

Jólamarkaður handverkshópsins Strandakúnst á Hólmavík opnar í dag. Það hefur alla tíð verið duglegur hópur og starfsemi þeirra til fyrirmyndar á alla vegu.

Á jólamarkaðnum er hægt að nálgast hverskyns handverk af Ströndum og það hefur verið vinsælt hjá Strandamönnum að versla við hópinn.

Á Strandakúnstmarkaðnum verða einnig vörur af Galdrasýningunni og þar verður m.a. hægt að nálgast bókin Angurgapi - Um galdramál á Íslandi á sérstöku jólatilboði sem felst í því að galdraskræðan Ástargaldrar fylgir með hverri bók.

Það er jólagjöf Strandagaldurs til Strandamanna sem þakklætisvottur fyrir að hafa ávallt staðið móralslega þétt að baki verkefninu.
Ble-si

Nú er illt í efni. Flensan hefur umhverfst í gríðarlega mikil hóstaköst ef ég nota röddina. Ég má ekki einu sinni segja góðan daginn, þá bresta hóstakirtlarnir í brjálæðiskast og þenjast út með skruðningum og óhljóðum þar til magavöðvarnir eru orðnir svo stífir að mér liggur við köfnun. Hóstakastið stöðvast svo ekki fyrr en máttur líkamans er nánast að öllu horfinn, hnjáliðirnir hafa gefið eftir og ég ligg í senn andstuttur og móður á gólfinu.

Og annað kvöld þarf ég einmitt að misþyrma röddinni lítilsháttar.

Hvað get ég gert?
Ble-si

Jólahlaðborðið var algjört æði. Dýrindisveisla með allskyns mat og maður át meira en góðu hófi gegndi. Svín, hreindýr, kalkún, allkyns pate, lamb, rifjasteik, hamborgarhryggur, laufabrauð, fullt af frábæru meðlæti og eftirréttum og fleira og fleira.

Hér er matseðill jólahlaðborðsins í heild sinni.

Ég er himinlifandi með þetta og mætingin var góð. Við vorum þrettán þegar upp var staðið.

Ég mæli með Kaffi Reykjavík en staðurinn hefur fengið mikla andlitslyftingu og er orðið alvöruveitingastaður.

Mættir voru ásamt mér, Veigar, Hafdís, Atli, Magga, Hrafnhildur, Gummi, Karen, Kittý, Elísa, Símon, Árni og Ragnheiður.

Ekki amalegt lið það. Þetta er semsagt orðin hefð og mun eiga sér stað fyrsta fimmtudag desembermánaðar ár hvert.

Ég er ekki lengur lasinn heldur saddur og sæll. Nú get ég farið að skipuleggja laugardagsfjörið á Nordica.
Ble-si

Ég er sannfærður um að fjöldi fólks væri til í að kaupa alvöru upplifun fyrri alda - lifistandard alþýðufólks á Íslandi. Því langar mig að setja upp gistihús þar sem fólk gengur 3-400 ár aftur í tímann og nýtur þeirra óþæginda sem þar er boðið upp á.

Þetta væri lágreist torfhús, með moldargólfi og fletum með sauðaull í. Eldhúskrókurinn væri eldstæði og þar væri nóg af eldivið og þess tíma pottar og tól. Askar til að éta úr og tunnur með súrmat sem fólk gæti gengið í. Harðfiskur til að naga og lýsartólgar ljósfæri.

Tréfata væri fyrir utan til að sækja vatn í lækinn til neyslu. Leggir og skeljar fyrir börnin.

Gestir fengju góðar upplýsingar í bæklingi um hvernig fólk bar sig að til að hafa það eins gott og kostur var. Guðsorðabækur og sálmabækur til að glugga í.

Allt þetta myndi gestum standa til boða, ásamt klæðnaði þess tíma. Hægt væri að bjóða upp á gamaldags kvöldvöku, láta förumann banka upp á og biðja gistingar í skiptum fyrir hangikjötsbita og andlega næringu og jafnvel draugagang fyrir þá hugrökkustu.
Ble-si

Ég er heldur að braggast. Jólahlaðborðið í kvöld heldur í mér lífinu í dag. Svo held ég að ég verði orðinn góður. Enda eru það að verða síðustu forvöð. Á laugardaginn verður nefnilega uppistandið mikla.

Ég ákvað í gærkvöldi að fara til Hannover fyrstu vikuna í febrúar með Dóru Lubecki á Ferðastefnu og kynna Galdrasýninguna þar. Það er orðið mjög mikilvægt að útvíkka kynningarmálin út fyrir landsteinana. Enda er lag núna eftir áhrifamikla athygli verkefnisins síðustu vikna.
Ble-si

Eitt er það sem ég hef aldrei haft á lífsleiðinni. Það er bíladella. Ég hef reyndar aldrei átt mjög góðan bíl en ég hef átt nokkuð marga bíla. Ég man ekki röðina nákvæmlega en ég ætla að reyna að telja þá og rifja upp sjálfrennireiðaeign mína í gegnum tíðina.

Fyrsta bílinn keypti ég þegar ég var að verða 17 ára. Það var Cortina árgerð ´67. Ég man ekki hvað ég átti hana lengi - held það hafi ekki verið mjög lengi.

Annar bíllinn var líka Cortina, en miklu yngri, árgerð ´69 minnir mig. Cortina voru breskir bílar og nokkuð algengir og vinsælir á sjöunda og fyrri part áttunda áratug síðustu aldar. Það voru ódýrir og einfaldir bílar og alls ekki slæmir. Myndin til hliðar er af Ford Cortina.

Ég átti gulan Volkswagen Passat. Það var ekki góður bíll. Það ryðgaði í sundur á honum spyrnan á fullri ferð í Norðurárdalnum svo lá við slysi. Hann varð aldrei samur og fór á haugana. Það var 1983. Ég man það.

Ég átti Fiat - einhverja lúxustýpu sem var samt ekkert sérstakur. Hann dagaði uppi út af einhverju.

Ég átti Honda Accord - hún var kraftmikil en ryðgaði í kássu fyrir framan nefið á mér. Ég nánast sá það gerast

Ég átti Toyota eitthvað, stór bíll og rauður. Það var keyrt aftan á hann og hann eyðilagðist. Ég man að ég græddi eitthvað á honum fyrir vikið.

Svo átti ég Toyotu Corolla - ég lenti í árekstri við rútu norður í Reykjarfirði á honum. Það var dæmt 50/50 svo ég tapaði honum.

Ég hef tvisvar átt Suzuki Swift - einn gulan sem var mjög góður og einn bláan. Hann varð göldróttur í restina. Ég er hrifinn af Suzuki Swift. Góðir og sparneytnir bílar. Gula bílinn lánaði ég og hann valt upp við Rauðhóla en sá blái dó bara.

Ég hef átt þrjá Volvo. Einn bláan með gamla laginu og einn rauðan sem var með einhvern reimadrifinn gírkassa. Hann var hörmung. Löngu síðar átti ég annan Volvo sem ég var nokkuð ánægður með. Hann var líka rauður en með engu skotti. Ég fór víða á honum en svo gaf hann upp öndina. Það er ekki svo langt síðan.

Ég hef líka átt Saab. Hann var ekki svo slæmur meðan fyrri eigandinn átti hann en ég keypti hann af Halla á Bakka. Hann var alltaf bilaður hjá mér. Svo gaf ég Sigga á Kollafjarðarnesi bílinn. Siggi var ofsaglaður því hann átti annan eins.

Ég hef átt Mazda eitthvað - lúxustýpa með rafmagni í öllu og í sóllúgunni líka. Hann bræddi úr sér uppá Hellisheiði fyrir svona tveim til þremur árum. Svo átti ég um tíma aðra Mözdu. Hún var ljósbrún. En ég man ekki mjög vel eftir henni. En ég man að ég átti hana árið ´94.

Ég hef átt Nissan. Hann bilaði uppá Holtavörðuheiði og í framhaldinu voru allar rúður brotnar í honum af einhverjum misyndismönnum. Það var aldrei góður bíll. Einu sinni kom upp eldur í vélarrúminu honum. Þá varð ég hræddur.

Ég hef átt Daihatsu Charade. Ég var alltaf hræddur í honum. Svoddan dós. Hann bræddi úr sér eða eitthvað á Miklubrautinni sama dag og ég fékk fartölvuna og ég gaf hann í gegnum auglýsingu. Morguninn eftir keypti ég bláu zúkkuna sem ég er búinn að segja frá.

Ég hef átt Mitsubishi Lancer - hann var ekki slæmur en bremsurnar fóru af honum á versta stað í brekku og hann rann stjórnlaust aftur á bak niður brekku og í hliðina á sendibílinn hans Lóa. Það var skaði.

Svo hef ég átt tvö mótorhjól. Suzuki 250 og Suzuki 125. Það var græja. Samt hef ég aldrei tekið mótorhjólapróf.

Núna á ég Renault. Það er svona sendibíll. Hann er ekki alveg í nógu góðu standi eins og er en það er hægt að laga það. Ég er nokkuð ánægður með hann. Gott að hafa mikið pláss.

Ég er að gleyma einhverjum bílum úr flotanum mínum en ég man þá kannski seinna.

Þetta eru nú ekki svo margir bílar á hálfum lífsferli. Ég hef til dæmis átt miklu fleiri kærustur en ég ætla ekki að telja þær upp hér. Það væri ekki fallegt ef ég færi að telja þær upp og gleyma kannski einhverri. Annars er ekki gott að segja hvað er kærasta og hvað er ekki kærasta. En endingin á þeim hefur verið svipuð og blikkbeljueignin.

Það segir líklega meira um mig en þær.
Ble-si

Í dag var þriðji dagur í flensu. Sá allra allra versti. Þar sem ég er sannfærður um að þetta getur ekki orðið verra þá hlýtur flensan að skána á morgun. Ég er svo sannfærður um það að ég er búinn að boða stórfjölskylduna í jólahlaðborð á Kaffi Reykjavík annað kvöld kl. 19:30 enda er ég að drepast úr hungri eftir flensu síðustu dægra.

Það stefnir í góða mætingu miðað við að stór hluti fjölskyldunnar ýmist býr eða vinnur í útlöndum. Erna og Gísli í Danmörku, Klara, Hjörtur og Ragnhildur í Danmörku og Íris, Sævar og Hlynur í Þýskalandi og Atli Már er í Alsír þessa stundina og Gummi í Köben. Ragnheiður Harpa og Arna komast ekki vegna anna kirkjukórsins í Njarðvík.

Ég á von á því að flestir aðrir komi og að við fyllum allavega tíu manna hóp. Ég og synir mínir og tengdadætur komum, það eru fimm, Hrafnhildur og Gummi ásamt Karenu ætla örugglega að koma, þá eru komnir átta, Árni og Ragnheiður hafa boðað komu sína, það gera tíu og svo vona ég að Guðrún Harpa komi með Gumma og Hrafnhildi sem fulltrúi Atla Más leggsins. Þannig að kannski verðum við ellevu.

Kittý Arnars og Eyrún koma ekki og heldur ekki Kristinn og Kittý systir hans og Elísa Dögg. Rebekka og börn búa í Borgarnesi, en ég hálfskammast mín fyrir að hafa ekki boðað hana og hana Erlu Björk sem ég veit ekkert hvar ég finn og ég þekki ekkert. Það er synd því mig langar að kynnast henni. En það verður vonandi einhverntíman.
Ég ætti kannski að reyna að hafa upp á henni.

Það vantar náttúrulega algjörlega fulltrúa Ernu leggsins. Það er bara enginn fulltrúi þess leggjar á landinu öllu. Eiginlega ætti maður samt að boða einhvern fulltrúa fyrir hennar hönd.

En það koma bara fleiri næst.

Mikið hlakka ég til að fá jólahlaðborð - það er sko góður matur.
Ble-si

Ég er ennþá lasinn og er viss um að ég verð aldrei góður aftur. Svo er rok og rigning úti svo verður allt að klessu.

Allt orðið klárt vegna Perlumálsins mikla sem verður að vísu ekki í Perlunni, heldur á Nordica Hotel. Einhver smis skilningur var á því hjá mér.

Ég hitti Áka á Hressó yfir meðali í smátíma á eftir fundinn. Ég var á hjólinu. Svo hjólaði ég heim og þegar þar kom þá komst ég að því að ég hafði gleymt símanum og hjólaði til baka og náði í hann. Ég hjólaði aftur heim og kom við í Nóatúni og tíndi eitthvað í körfu til að hafa í gogginn. Eftir að ég var búinn að drösla vörunum og hjólinu upp á 5. hæð heima þá fann ég ekki lykilinn að íbúðinni.

Se betur fer geymi ég orðið aukalykil í bílnum mínum, sem ég er hættur að læsa vegna stöðugra innbrota í hann.

Þegar ég komst loksins heim þá var ég nær því að míga á mig en nokkru sinni fyrr.

Atli minn og Magga komu í gærkvöldi. Atli er snemma í jólaskapinu þetta árið og færði mér jólapakkann. Ég var fljótur að fela hann og man ekki lengur hvar ég faldi hann. Ég lánaði svo Atla jólasveinabúninginn minn þegar hann fór, því hann ætlaði að fara að gera eitthvað sniðugt.
Ble-si

Allir ad lesa nyjasta tbl ICELAND REVIEW!

? Ble-si
Sent með GSMbloggi Hex

Ég var fárveikur í nótt og bylti mér á allar hliðar og kom ekki dúr á auga fyrr en undir morgun. Það var ekki gott.

Nú er ég eitthvað skárri en ég verð áð vera búinn að ná úr mér kvefinu fyrir laugardaginn.

Það er blíðuveður og skýjahola yfir hausnum á mér og í dag þarf ég að ganga frá bókhaldi nóvember mánaðar.
Ble-si

Ég sá Klæng sniðuga í Jóladagatali Sjónvarpsins í kvöld og ég skildi ekki eitt einasta orð sem var talað þar. Á tímabili var ég að velta því fyrir mér hvaða tungumál persónurnar töluðu og áttaði mig loks á því að þeir sem fara með hlutverkin eru bara svona agalega slæmir leikarar og reyndu eins og þeir gátu að tala eins og skrípi. En bara gátu alls ekki gert sig skiljanlega.
Klængur sniðugi var áberandi minnst skiljanlegur.

Það er ekkert barn á heimilinu hjá mér en ég er að velta því fyrir mér hvort að börnin hafi skilið eitthvað meira en ég hvað var sagt.

Ég held að leikararnir hefðu átt að slaka aðeins á í skrípaleiknum, þar sem þeir ráða ekki við þetta. Allavega hefði leikstjórinn átt að sjá til þess.

Vondur leikstjóri. Hver sem hann er. Þetta fer í taugarnar á mér - svo er ég lasinn.
Ble-si

Nú er ég hættur. Dagur hinna miklu símsvarana og útreikninga er að kveldi kominn. Ég er drulluþreyttur enda fárveikur af kvefi og óþverra. Steinamálið mikla hefur verið ofarlega í huga flestra sem ég hef samskipti við.

Á morgun klukkan 15:15 þarf ég að mæta á fund í Nordica hótel vegna Perlumálsins mikla næsta laugardagskvöld.

Það er kalt og rok úti - þessvegna er ég innivið og ætla að fara að elda mé eitthvað svo ég deyi ekki úr hungursneyð í stað kvefs og kulda
Ble-si