Mig langar að óska afmælisbörnum dagsins til hamingju með daginn. Það hlýtur að vera fjórföld ánægja að eiga afmæli í dag. Skrítið að eiga afmælisdag bara fjórða hvert ár. Ég þekki eina konu sem á sinn átjánda afmælisdag í dag, en er með réttu orðin 72 ára.
Ble-si

Það mætti kannski bjóða heimsveldinu kleinur?
Ég skora á alla að fara að sjá Sirkus Hugleiks í Tjarnarbíói. Ég fór í gærkvöldi á frumsýninguna og það er langt síðan ég hef hlegið jafnmikið og innilega. Þvílík snilld sem þetta leikrit er.
Meira um Sirkus hér.
Ble-si

Fór og hitti litla afastrákinn minn í dag og lék endalaust við hann milli þess sem ég smellti myndum af honum. Kíkti svo á bókamarkaðinn í Perlunni, fór heim í kaffi og þaðan á Grillhús Guðmundar í mat. Þar fékk ég mér gómsætan skötusel. Nú er ég að hita strauboltann til að geta straujað buxurnar fyrir leikhúsið í kvöld.
Ble-si

Aldrei þessu vant var góð sjónvarpsdagskrá í gærkvöldi. Ég er sérlega ánægður með tónlistarþáttinn hans Jóns Ólafssonar og hann á skilið allar þær viðurkenningar sem hann hefur fengið. Í gærkvöldi spjallaði hann við Sigurð Flosason jassleikara með meiru. Hann er í miklu uppáhaldi hjá mér, sérstaklega eftir diskinn Raddir þjóðar. Einstakt meistaraverk.

Svo horfði ég á Mulder og Scully og það var skemmtilegt. Ég var einlægur X-Files aðdáandi á sínum tíma og gaman að hitta þau skötuhjú aftur.

Svo fór ég og hitti Ingó, Eyrúnu og fleiri á einhverri billiardsstofu austur í bær og fór þaðan á Næsta bar og á Dubliners. Ég hitti líka Robert Guillimette. Hann er skemmtilega skrítinn fýr og afskaplega gáfaður. En sem betur fer var ég kominn heim á skikkanlegum tíma, ódrukkinn.

Í morgun trimmaði ég svo í sund. Synti 500 metra, lá lengi lengi í sauna og fór í einn ljósatíma og trimmaði heim með viðkomu í Nóatúni til að kaupa skyr. Ég er allur sprækari og bjartsýnari en í morgun þegar ég vaknaði.
Ble-si

Nú eru báðar tölvurnar mínar komnar í lag. Allt Áka frænda að þakka sem er búinn að eyða öllum eftirmiðdeginum í þetta risastóra vandamál. Nú hef ég einu vandamálinu færra að glíma við.

Hvað geri ég næst?
Bara alvöru svör takk.
Ble-si

Ég var að hugsa um hjólatúrinn sem ég fór um Danmörku fyrir rúmum tveim árum. Það var skemmtileg ferð. Mig langar til að framkvæma svona ferð aftur og hjóla jafnvel um sveitir Póllands næst. En þá vil ég hafa einhvern með mér. Ég hugsaði oft í dönsku ferðinni þegar ég kom á fallegan eða áhugaverðan stað að þá væri gott að hafa einhvern með sér. Þó ekki væri nema til að segja "Vá - en fallegt " eða "þetta var gaman". Fegurð og upplifun verður öll miklu meiri þegar einhver er til staðar að njóta hennar með manni.

Vonandi kynnist ég einhverntíman einhverjum einhversstaðar sem er til í að taka þátt í svona ævintýri með mér.
Ble-si

Verður nokkurn tíma nokkuð vit í því sem maður gerir fyrr en kona fer að hafa vit fyrir manni?

Ég hitti Áka á Hressó í gær og þegar ég kom heim þaðan þá hringdi Maggi og boðaði til fundar með Lóa á öðru veitingahúsi. Atli skutlaði mér þangað eftir pílukastskeppni milli okkar feðganna.

Þar sátum við og funduðum mikið og lengi og drukknuðum nánast í fundarefninu.
Ble-si

Nú er Habbiddí systir í heimsókn hjá Ernu systur í Horsens. Gummi gröfukall mágur minn og eiginmaður Habbiddíar á nefnilega afmæli á morgun og þau ætla að halda upp á afmælið með dönum. Það finnst mér vera vel til fundið.

Systur mínar tvær eru ansi skemmtilegar. Ég held þær séu skemmtilegustu systur í heimi.
Ble-si

Þegar ég var á Stansted um daginn þá leið mér mjög undarlega. Mér fannst ég bæði þreyttur og örþreyttur auk þess sem mér þótti ég vera yfirgengilega mikið gamalmenni, aumingi og vesalingur. Hugsaði um að ég reykti alltof mikið, drykki of lítið og gerði yfirleitt ekki nokkurn skapaðan hlut til að halda mér í einhverju formi. Ja, ég er sossum engin fitubolla, en ástandið gæti verið betra.

Þetta gerist oft fyrir mig á þessum árstíma. Reyndar alltaf á þessum árstíma. Allt er ómögulegt og mér finnst ég vera kúkablesi og rottuskræfa og stundum eins og hálfum líter meira, jafnvel þótt allt gangi eins mikið í haginn og hægt er að fara fram á.

Nú, þarna rölti ég um með kerruna með öllum farangrinum sem var ekkert smáræði, enda þurfti ég að borga yfir 30 Evrur í yfirvigt hjá Ryan Air frá Berlín. Allskyns tæki og tól sem ég þurfti að nota í Hannover í einum bakpoka, tölva í öðrum bakpoka og annar risastór bakpoki fyrir nærbuxur sokka og einn fullvaxinn tilbera á táningsaldri voru í kerrunni sem ég dröslaði á undan mér meðan ég beið þarna á Stansted í 8-9 klukkutíma.

Þar sem ég rölti með hafurtaskið í þessum flugvallargeymi rak ég augun í skóbúð með útstilltum gríðarlega áhrifaríkum þotutrimmskóm eða frekar geimskokkurum í útstillingarglugganum. Skórnir virtust vera miklir reynsluboltar. Og það á aðeins 95 Pund.

Vá, það er ekkert, hugsaði ég, því ennþá reiknaði ég allt gengi í evrum og það á vitlausu gengi.

Þá réðist á mig sú fráleita hugmynd að nú færi ég að skokka og láta öllum illum látum í framtíðinni og hressti þannig upp á sál og líkama, svo ég stökk inn í búðina og talaði þar við afgreiðslumann sem var halanegri frá Timbhútku og til baka aftur sem skokkaði greinilega á hverjum morgni fram og til baka frá London til Glasgow og til Brüssel í hádeginu í gegnum Ermasundsgöngin, án mengunargrímu.

Hann sannfærði mig um að þessir skór myndu henta mér vel enda væru þeir nánast hannaðir fyrir mig einan svo ég spurði allskyns gáfulegra spurninga um skóna eins og þegar ég þykist vera atvinnumaður í golfi og hitti golfspilara erlendis og sveifla öxlunum handahófskennt eftir því hvernig vindur blæs.

Að lokum keypti ég þessa fjárans skó og borgaði þá á borðið, og síðan hafa þeir staðið hér fyrir framan skrifborðið hjá mér og stara á mig óvildar og tröllslega illilegum augum. Ég stari á móti, milli þess sem ég gjói augunum yfir í hitt horn herbergisins og tauta svo þeir heyri ekki: "Þið eruð ljótir og óvinir mínir í þokkabót. Við eigum aldrei eftir að eiga samleið. Ekki í þessu lífi, geðsjúklingarnir ykkar."

Á milli þessara tvíbura frá táfýluhelvíti og mín er stór óyfirstíganlegur menningarheimur.

---

Bráðum klárast febrúar, þá hefst mars og svo apríl þá getum við allir þrír glaðst. Ég, og félagarnir Vinstri og Hægri. Þeir geta þá hlaupið til andskotans meðan ég sleiki sólina sem framkvæmir hita sem vonandi fer yfir 10 gráður í einhverju hitametinu.
Ble-si

Hverjir skyldu lesa bloggið mitt? Ég þekki nokkra og veit um aðra. Erna systir og Gísli mágur minn eru dugleg að kíkja, uppáhaldsfrænkur mínar Íris og Klara, eins hann Jón snillingur á Kirkjubóli, Addi stórleikari og Árdís fjöllistamaður af Ströndum. Illugaskotta umhverfisþjóðfræðingur og Ingó vinur minn. Ég veit líka að Jórunn stórvinkona mín og besti nágranni lítur við helst einu sinni á dag. Auk þess sem Eyrún sem býr fyrir austan fjall kíkir hingað inn reglulega. Það er nú svoldið merkilegt með hana þó ég hafi aldrei hitt hana að mér finnst núorðið eins og ég þekki hana. Ég skemmti mér líka yfir blogginu hennar.

Ég held að ofantaldir séu það sem kallað er "regular" heimsækjendur. Hverjir hinir eru er ég ekki alveg viss um. Mér þætti gaman að vita það.

Hvað um það. Ég þakka ykkur öllum fyrir að leggja lykkju á leið ykkar hingað inn af óravegum internetsins.
Ble-si

Ég er farinn að kvíða fyrir kvöldinu. Þá leggst einmanaleikinn og svartdrunginn yfir. Febrúar og mars eru hörmungar mánuðir. Skil ekki hvað það var verið að láta mig fæðast í febrúar.

Ég græt yfir óréttlæti heimsins, illskunni og fórnarlömbunum. Hvað skyldi vera stóra samhengið í öllu saman? Til hvers er allt þetta basl? Allt hlýtur að hafa sinn tilgang. Öðruvísi eru hlutirnir tilgangslausir. Fæðast, lifa og deyja? Til hvers? Eitthvað hlýtur að búa þar að baki. Erum við bara einskisnýtir maurar? Eitt tannhjól í risasköpunarverki sem við höfum ekki hugmynd um hvað er eða til hvers?

Spyr sá sem ekki veit. Allavega er ég orðinn hundleiður á þessu.

Ég rakaði af mér skeggið í gærkvöldi. Til hvers? Sjálfsagt til að gera eitthvað gagn. Nú er ég skegglaus og ætla að vera skegglaus til eilífðarnóns. Hvenær sem það nón byrjar.
Ble-si

Hvar get ég leigt sumarhús í ca 80 - 110 km fjarlægð frá höfuðborginni með rafmagni og heitu vatni yfir eina helgi? Ég er ekki í neinu starfsmannafélagi og langar að skreppa úr bænum og hafa það huggulegt uppí sveit næstu helgi.

Bara alvöru svör takk.
Ble-si

Í morgun. Skokkað í Vesturbæjarlaugina. Fór í einn ljósatíma og svitnaði rækilega. Sturta. Synti 200 metra, nennti ekki meira því sundkennslan var hafin og þurfti því að synda eins og sardína í dós. Heiti potturinn smástund, sturta og skokkað heim í nýju skokkskónum mínum.

Dagurinn hafinn og aðrir dagar að baki. Við tekur ný sólarupprás hvern dag með nýrri hugsun.
Ble-si

Í dag. Gera við eina hurð í RA svo bröns á Vegamótum, rölt um bæinn, innlit í Kolaportið þar til öndunarfærin þoldu ekki meir, niðrá Tjörn að gefa öndunum brauð, þaðan á þjóðahátíð í Ráðhúsinu og síðan í þrjúbíó að sjá hestamyndina hans Þorleifs í Háskólabíó. Rölt heim og komið við í Melabúðinni og keyptar bollur og fjölvítamín.

Farið heim og borðað tvær bollur, lagt sig í et par fimmtán mínútur og svo boðið í mat til Jórunnar, löguð vaskstífla svo tvö sérrísglös með þeim systrum og þá heim að leggjast fyrir framan sjónvarpið.

Talað við Ernu systur á SKYPE-inu og opnaður öl og horft á Nikolaj og Juliet.

Þetta er með viðburðarríkari sunnudögum. Síðasta sunnudag fór ég í Sjónvarpsturninn í Berlín og skoðaði borgina úr lofti. Næsta sunnudag? Good question.
Ble-si

Ég gerði nákvæmlega ekki neitt í gær. Íhugaði eingöngu erfiðismál og flakkaði á milli niðurstaðna.

Nú er ég að velta fyrir mér hvort vinskapur sé ekki það dýrmætasta sem völ er á. Eða hvort það sé bara hugsýn. Getur verið að það sé erfiðara fyrir karlmann að eiga í innilegum vinskap við hitt kynið en kvenmann? Er önnur hugsun sem liggur ávallt í leyni og bíður þess að spretta fram hjá okkur körlunum? Eða er þetta bara alveg eins. Ekki veit ég það. Ég veit ekkert.

En ég veit það að miklar fjarlægðir eru ekki til að gera hlutina einfaldari. Svo mikið er víst.

Á morgun byrja ég aftur að synda.
Ble-si

Nú er ég klæddur og kominn á ról. Undanfarin tvö kvöld hef ég farið að sofa klukkan níu. Gjörsamlega búinn á því andlega. En eftir helgi þá byrja ég aftur á líkamshreyfingunni og syndi og skokka eins og Morrinn ætli að gleypa mig.

Ég fór með Rakel á Hressó seinnipartinn í gær og við áttum skemmtilegt samtal. Það er langt síðan ég hef hitt hana. Síðan kom Óskar og hressti upp á samkomuna.

Ég sársakna Cordulu ennþá, en ég verð að reyna að komast yfir það sem allra fyrst. Þetta gengur ekki lengur. Þegar ég var ungur þá hélt ég að þegar maður yrði eldri þá myndi maður hafa stjórn á tilfinningum sínum. En það er hreint ekki þannig. Svei, mér þá, maður verður bara verri með aldrinum ef eitthvað er. Það er afar sársaukafullt til þess að hugsa en að sama skapi er líka viss fegurð yfir því. Þessar óbærilegu tilfinningar sem hamast á manni og koma í veg fyrir alla sálarró sýna kannski þrátt fyrir allt að maður er lifandi og fær um að elska. Það er auðvitað yndislegt.

Best að ég hætti núna áður en það fer að rigna yfir lyklaborðið hjá mér.
Ble-si

Sent með GSMbloggi Hex

Í dag snýtir himininnn sér og ég er hættur að blogga, því ég kem engan veginn frá mér því sem mér liggur á hjarta og hvílir þungt á mér. Fullkomin rit- og hugstífla. Það er eins og hugsunin hafi falið sig niðrí maganum og snúist þar í hringi og öskri á magaveggina og valdi þessari óþægilegu vanlíðan sem umlykur mig allan. Stundum finnst mér eins og ég horfi á sjálfan mig utan frá og að ofan og ofsæki mig af öllum kröftum.

Vonandi verð ég einhverntíman skemmtilegur aftur og get glaðst yfir mörgum litlum smáatriðum sem lætur fólki finnast það fallegt og eftirsóknarvert. Vonandi á þessu ári eða því næsta.

Nema ég falli í hof gleymskunnar og hími þar með öðrum sem teljast ekki nógu góðir papyrusar.
Ble-si

...og lífið heldur áfram að tifa frá einum degi til þess næsta. Koll af kolli og maður tifar með án þess að nokkuð sé við ráðið. Raunar er það fátt sem maður fær ráðið í tilverunni. Vart sínum eigin tilfinningum og hugsunum.

Hvar skyldi Laura Ingalls vera niðurkomin?
Bles-i

Já, ég er kominn heim. Eiginlega hefur mér aldrei liðið betur yfir að vera kominn heim en núna. Það er skrítin tilfinning.

Núna þarf ég að fara yfir það sem undanfarna 12 daga hefur drifið hjá mér og koma því yfir í eina hugsun. Part af henni ætla ég svo að eiga eingöngu með sjálfum mér.
Ble-si

Í tilefni afmaelisdagsins í gaer baud ég Cordulu á Indverskan veitingastad,sem er inaestu götu vid thar sem hún býr. Indverskur matur er búinnad vera lengi í uppáhaldi hjá mér og thessi stadur brást ekki. Besta Indian Restaurant sem ég hef farid á.

Ég fékk afmaelisgjöf frá Cordulu, USB minniskubb, nokkud sem mig hefur lengi langad ad eiga. Pakkinn kom mér gjörsamlega á óvart. Svo fórum vid í stórskrítna búllu og ég drakk of mikid öl og er thví thunnur í dag. Thad hefur mér alltaf thótt frekar leidinlegt.

Hvad um thad - verkurinn lídur hjá og nýr dagur vid naesta horn.

Thad er nú svo. Ég hlakka til ad hitta alla spilafíklana á morgun.
Ble-si

Thad hefur margt og mikid á daga mína drifid undanfarid eftir ad sýningunni í Hannover lauk. Strax daginn eftir átti ég fródlega fundi med tveim adilum í Hannover í tengslum vid galdraspilid. Annar theirra funda leiddi mig sudur til Ravensburg sem er vid svissnesku landamaerin.

Thangad var nú gaman ad koma.

Vid gistum a leidinni sudur eftir i Paderborn sem er heimabaer Cordulu, hjá foreldrum hennar og ókum svo áleidis til Ravensburg med millilendingu í Nürnberg. Ad vísu var Nürnberg krókurinn hálfgerd fýluferd - en thad gerir sko ekkert til. Vid gistum ekki í Ravensburg en ákvadum ad gista í Frederiksburg sem er vid Bodensee vatnid Hinum megin vid vatnid gnaefa alparnir og naeturljosin thar eru svissnesk. Thad var huggulegt. Daginn eftir skodudum vid Zeppelin safnid sem var ansi athyglisvert.

Vid lögdum í hann til Berlín klukkan 17:00 i gaer og vorum komin á midnaetti. Eg er nefnilega ordinn ansi magnadur a Autobananum. Their eru ekki margir sem fara fram úr mér thar.

Afmaelisdagurinn byrjadi einmitt thegar vid komum til Berlín og ég baud upp á öl.

Í dag átti ég frábaert samtal í síma vid spilaframleidanda og hönnud í Berlin og thau budu mér ad koma á spilarádstefnu á laugardaginn kemur vog thar get ég hitt fullt af athyglisverdu fólki og kynnt Galdraspilid. Thad er aldeilis magnad.

Annars er frekar kalt í Berlín thessa stundina - hitinn hleypur á frostmarki.

Ég thakka afmaeliskvedjurnar og legg á hédan frá Berlín, thar sem öll mín plön eru í gódum farvegi og eiginlega í betra standi en ég thordi upphaflega ad vona. Ég lagdi nefnilega í thetta spilaferdalag án nokkurra vaentingar.

Allt í s#oma nema ad ég er ordinn of gamall og fer vaentanlega ad drepast úr elli ef ég finn ekki lyf vid henni. Mér lídur svoldid thannig ad ég hafi látid lífid hlaupa fram hjá mér til thessa

Thetta er Siggi Atla sem talar beint frá Berlín.
Ble-si

Thad var brjálad ad gera á básnum í gaer. Allt klikkad bókstaflega. Vid fórum á kínverskan restaurant á eftir og drukkum tvo lítra af hvítvini.

Ég var med númer hjá bás Kasakstan rétt fyrir lokun í gaer. Thau komu til mín og bádu mig um ad koma ad máta sérstök hreindýraföt og réttu mér svo drumbur og bádu mig um ad gera eitthvad.

Svo ég tók mig til og lamdi drumbuna og dansadi um gólfid og fór med íslenskan galdraseid i Khasaktsínum hreindýrafötum. Thad safnadist múgur og margmenni í kringum mig og ég fékk thau til ad taka thátt, med thví ad hrópa á vissum stödum í seid-dansinum: Sator, Arepo o.svfrv.

Thetta gerdi mikla lukku og ég gaf eiginhandaráritun í fyrsta skipti á aevinni.

Ég er í pásu núna, tharf ad borda smá - sídan fer ég aftur í básinn og held svo áfram ad kynna Vestfirdi og Galdrasýninguna.

Mikid fjör og gódur árangur. Í kvöld lýkur sýningunni og vid tekur ferdalag á milli ùtgefanda og ad koma galdraspilinu mikla á framfaeri.

Thetta er Siggi Atla sem talar beint frá Hannover.
Ble-si

Thad er allt buid ad ganga srambi vel her i hannover. Syningin hja okkur hefur gegnid vel og hefur vakid mikla eftirtekt i fjölmidlum her.

Thad var stor mynd af mer og umfjöllun i utbreiddasta dagbladinu i Hannover i morgun og og eg nadi ad troda Cordulu i vidtal vid utvarpsstöd.

Thad er buid ad vera allt klikkad ad gera a basnum hja okkur og mikid fjör. Thad stoppa aberandi margir i basnum hja okkur til ad kynna ser ferdamoguleika a Islandi.

Eg er nuna i rutubil sem er stadsettur a syningarsvaedinu og inni i henni er internetkaffi. Syningarsvaedid er svo stort ad eg get bara alls ekki lyst thvi.

Gistiheimilid sem vid erum a er ekki beint fyrir kongafolk, en thad sleppur - naestum thvi.

Thetta er mjög treytandi vinna en allt tekur enda.

Thar til naest, god kvedja fra Hannover. Nenni ekki ad lysa smaatridum.
Ble-si

Geng um bord. Primavedur i Keflavik. Hef a tilfinningunni ad velin komist alla leid. Nanast klakklaust.

? Ble-si
Sent með GSMbloggi Hex

Alltaf jafn gaman i Frihofninni. Sætur og ljufur ölinn. Er kominn i ferdahug.

? Ble-si
Sent með GSMbloggi Hex

Það er allt orðið klárt. Búinn að synda minn spotta, hlaupa tilætlaðar mílur, og klára að pakka í bakpokana. Ég er meira að segja búinn að vaska upp.

Mér er ekkert til fyrirstöðu að leggja í hann, á bara eftir að hitta Ingólf en hann ætlar að lána mér myndavél þar sem mín lenti í gólfinu með ófyrirsjánlegum afleiðingum á gamlárskvöld og hefur ekki borið barr sitt síðan. (Skrítin samlíking á málmhlut!) Ingólfur er gæðablóð og á allt það besta skilið.

Atli minn ætlar með mér út á flugvöll og taka bílinn til baka svo bróðir hans geti notað hann meðan ég er í burtu. Það er gott fyrir þau að hafa tvo bíla þar sem þau vinna í sitthvorum enda borgarinnar. Hann reyndar í Kópavogi.

En ég hlakka til og stefni á mikla og ógleymanlega landkynningu.

Vonandi tekst mér að fá nettengingu á básinn, þá get ég sent þaðan út eftir ástæðum. Verst að ég skuli vera með GSM Frelsi, því þá get ég ekki notað mér kosti símabloggs á meðan ég er í útlandinu. En það er kannski ágætt - minnugur símakostnaðarins þegar ég fór í hjólatúrinn um Danmörku á sínum tíma. (Sjá hér.)

Ég lendi í Berlín klukkan 23:00 að staðartíma og keyri til Hannover í fyrramálið.
Ble-si

Ég er að pakka niður. Annar bakpokinn er orðinn fullur af hverskonar galdrastöffi fyrir sýninguna, tilberinn vel dúðraður í bóluplast sem sumum finnst gaman að sprengja og skinnið, bækur, bæklingar og margt fleira er komið á sinn stað í farangrinum.

Nú fer ég að pakka í hinn bakpokann. Í hann set ég persónulega muni s.s. nærföt og önnur hlífðarföt, tannbursta, rakvél, "gospillur" (he-he Jóka), og svona venjulegt stöff sem maður tekur með sér til útlanda.

Allt fer að verða klárt og ég varð kátur þegar ég opnaði bakpokann minn og fann Heineken flösku óopnaða. Ég opnaði hana til að svala mér á.

Lífið er fullt af ánægjulegum atvikum.
Ble-si

Á morgun ætla ég til Þýskalands. En fyrst ætla ég til Englands. Þaðan fer ég svo til höfuðborgar Þýskalands, gisti þar eina nótt og fer svo árla með bílaleigubíl til Hannover. Þar verð ég í nokkra daga eða allt þar til ég tek mig upp og fer til Kölnar og þaðan til Paderborn og loks til baka til Berlínar.

Þar til ég flýg til Englands á morgun og þaðan til Þýskalands þarf ég að gera eitt og annað.
Ble-si

Gott er að vakna glaður og hress.
Ég ætla ekkert að bölva í dag. Því þá fer allt til andskotans og það vil ég fjandakornið ekki.
Ble-si.

Mér leiðist bókhald. Mikið lifandi skelfingar leiðist mér bókhald. Stundum verða hlutirnir svo flóknir að ég botna hvorki up né niður í þeim og sé engan greinarmuna á debet eða kredit. Annars er ég ekki viss um að þeir séu neitt sérstaklega flóknir - ég veit bara ekkert um bókhald!! Og það er drullustressandi - sérstaklega um áramót þegar allt er í pati og ég nötra bara og skelf af hræðslu.

Þessvegna keypti ég rándýrt bókhaldsforrit í dag - svo það sé hægt að halda utan um fjármál Strandagaldurs af einhverju viti. Því þau eru orðin býsna flókin með öllum stigum virðisaukaskatts, tekjum og gjöldum og vaxtagjöldum og vaxtatekjum auk þess sem skattayfirvöld hræða og hræða launagreiðendur með hótunum um harðari aðgerðum ef launabókhald er ekki í fullkomnu lagi miðað við óskiljanlegar reglur frá Helvíti. Ég held það séu of margir starfsmenn hjá skattayfirvöldum og það þurfi að finna eitthvað handa hverjum og einum þeirra að gera.

Nú-nú - og svo botna ég bara ekki neit í þessu fjárans bókhaldsforriti. Það er flóknara en að koma tunglferju til Júpíters á sólarhring. Andskotinn hafi það bara!

Ekki veit ég hvernig ég væri í skapinu núna ef ég hefði ekki tekið upp á því að fara í sund á hverjum degi á laugardaginn. En best að ég upplýsi það að ég er kominn með harðsperrur eftir þessa fáránlegu bjálfalegu líkamsþjálfun. Synd eins og fífl fleiri hundruð metra á morgnana og hleyp á einhverju skrattans hlaupabretti fleiri djöfuls mílur. Svo þarf ég að fara til Þýskalands á miðvikudaginn og það er allt í pati vegna þess að ég sit fastur í þessu bókhaldi frá Helvíti og skattapappírarnir eru veðurtepptir í Bjarnarfirði, jafngáfulegt og það er, og því fæ ég þá allt of seint í hendur og það eru virðisaukaskattaskil um þessi mánaðarmót.
Ég held ég fari bara ekki neitt!

Fjandaskottið! Það er ekki furða að manni klæji í rassgatið.
Ble-si.

... svo lauk handboltakeppninni í Slóveníu.

Þetta er búið að vera mjög gaman í alla staði. Ég er ánægður með úrslitaleikinn milli Þjóðverja og Slóvena og gaman að sjá loks lið og áhorfendur sem fagna jafn stórkostlegum árangri sem silfri í svona keppni. Það er náttúrulega frábær árangur fyrir Slóvena. Þjóðverjar unnu verðskuldaðan sigur og voru langtum betri - auk þess sem það er löngu kominn tími á það að þeir vinni aftur til verðlauna á stórmóti. Frábærir handknattsleikmenn! Ég gleðst yfir því sérstaklega að frændur okkar Svíar fóru ekki lengra en raun bar vitni og ég gleðst líka yfir bronsverðlaunum Dana. Það er skemmtilegt. Ég er líka ánægur með íslenska landsliðið þó þeir hafi ekki náð langt. Ég nefnilega held með þeim í gegnum súrt og sætt. Ég held með þeim alla leið til helvítis, sama hvað gengur á, og býð þá alltaf velkomna heim og þakka þeim fallega fyrir mig.

Aldrei dytti mér í hug að hneykslast eða hæðast að sonum mínum þó þeir næðu ekki alveg þeim árangri sem þeim þeir gerðu tilraun til. Fráleitlega. En aftur gleddist ég með þeim yfir að hafa tekið þátt, svo ég tali ekki um þegar þeir verða sér og sínum til sóma jafnt innan sem utan veggja heimilisins.
Ble-si

Sund 300 metrar, skokk 2,5 km og ljós 20 mínútur í morgun frá klukkan 9:00-10:00.
Svo heim að éta snúð og drekka kaffi. Núna - vinna og vinna. Fer til Þýskalands á miðvikudaginn.
Ble-si