Ég vaknaði undir morgunsárinu með vægan verk undir því og ákvað því að fara á bráðamóttökuna. Ég var náttúrulega logandi hræddur og ætlaði varla að þora inn á stofuna. En að lokum eftir samræði við lækninn þá féllst ég á að koma sjálfviljugur inn. Þar leiddi skoðun á mér í ljós að ég er unglingspiltur. Læknirinn var steinhissa og ætlaði að recepta mér einhver lyf út á unglingaveikina en ég harðneitaði því og sagðist ekki taka lyf, rétt magnyltöflur þess á milli.
Læknirinn tók ekki annað í mál en ég stútaði úr einu meðalaglasi með allavega litum pillum þarna á stofunni fyrir framan hann en ég tók það svo nærri mér að ég táraðist og hef grátið stöðugt síðan. Og hef líka verið niðurdreginn. En eftir að hann hafði róað mig um stund þá hafði ör hjartslátturinn alveg stöðvast svo mér leið mikið betur. Ég bað lækninn um að líta á mig aftur og sannreyna hvort ég væri bara unglingspiltur og þá kom í ljós að ég er 56 ára gamall kvenmaður, þrekvaxin og vöðvastælt og bróðir minn í ofanálag. Ég vona ég fái jólagjöf frá þessum nýja bróður mínum.