Nú sit ég í maga Morrans og naga á mér táneglurnar.

Megi Morrinn gleypa mig, það er bara ekkert pláss hérna. Þarf hann aldrei að skíta?
Ble-si

Ég byrjaði að skilja þetta bókhaldsforrit í dag. Það var mikill hausverkur. Þurfti oft að byrja upp á nýtt þegar síminn hringdi og ég missti einbeitninguna. En ég spái því þó að ég verði farinn að halda námskeið í þessu eftir þrjá mánuði.

Svo var leikæfing í dag klukkan hálfsex. Það var stuð - átján watta snuð.

Ég væri til í að fara í aukafermingarveislu í afganga hjá Habbiddý syss - verst að veðrið býður alls ekki upp á það, en þessa stundina er hríðarbylur úti við og ég sé ekkert út um gluggana hjá mér. Ekki handa minna skil - sei sei nei.

Ekki er það nú gott - ooo sei sei nei. Gísli mágur sagði mér í dag í gegnum Skæpið að vorið kæmi til Horsens í vikunni með 17 stiga hita.

Já - það vona ég að Morrinn gleypi drottninguna einhvern daginn í staðinn. Sei sei já.
Ble-si

Þetta var alveg frábær fermingarveisla. Karen fermingarbarn fór algerlega á kostum, söng, dansaði og tryllti lýðinn. Kristinn bróðir hennar hélt frábæra ræðu um litlu systur sína og maturinn hjá Hrafnhildi var þvílíkt hnossgæti að mig skortir orð til að lýsa honum.
Eða skreytingarnar! Maður lifandi.

Karen er síðasta fermingarbarnið okkar systkynana, nema eitthvað verulegt slys komi til. Það er allavega ekki ferming næstu 14 árin beinlínis af okkar undirrótum, svo börnin okkar verða sjá um restina. 7913.

Aldrei hefði ég trúað því að ég segðist hafa skemmt mér í fermingarveislu. En síðustu forvöð.
Ble-si

Það er sko ekki komið vor. Það snjóar bara og snjóar.
Ble-si

Við Veigar og Hafdís gerðum mikinn bæjartúr í dag. Fundum fermingargjöfina handa Karenu og keyptum ..... handa henni. Hún verður vonandi ánægð með. Svo fórum við að versla föt á okkur og gerðum aldeilis bærileg kaup. Það held ég að maður verði nú aldeilis fínn á morgun. Þetta tók marga marga klukkutíma og við fengum okkur Kentucky á eftir. Fórum svo heim til þeirra í Grafarvoginn og pökkuðum inn fermingargjöfinni. Ekkert smáflottur pakki.

Litli afastrákurinn fór með okkur líka en hann beið bara í bílnum á meðan við hin flöndruðumst með bros á vör og tyggigúmmí í munninum úti við. Hann var alveg að fíla það - flatmagaði bara á mælaborðinu á meðan eins og pólsk mella í útstillingaglugga og var ekkert hræddur um að ljóti kallinn kæmi og tæki hann.
Ble-si

Það er ferming í fjölskyldunni á morgun. Litla skessan Karen er kominn á aldur til að verða tekin í fullorðinna manna tölu, eins og sagt var í gamla daga.

Ein góð saga af henni:

Einhverju sinni var mamma hennar að reyna að svæfa hana, hún var búin að vera að reyna að lesa fyrir hana en Karen tók það mjög snemma út að vera svoldið óþekk. Hrafnhildur systir lauk lestrinum, lokaði bókinni og byrjaði að fara með faðirvorið fyrir hana.

Þá varð dýrið alveg brjálað og öskraði. - Pabbi, pabbi. Takt´ hana mömmu. Hún er að byrja á helvítis faðirvorinu aftur!

Það verður gaman að vita hvort hún tekur upp gamla takta þegar presturinn fer að góla yfir henni á morgun.

Best að fara að huga að fermingargjöfinni bráðlega.
Ble-si

Jæja, best að kalla þennan dag Dag líka og taka húfuna ofan og koma sér í svefninn á meðan blómin sofa og Morrinn gleypir þá sem kunna sér engin læti á einhverju bévitans skralli sem ég nenni ekki að taka þátt í.

Guten abent eine slabent, gamla skútukerlingin - eins og bæverjarnir syðst í Bæverjalandi við landamæri Saxlands hinu syðra í nágrenni Svissverjalands segja, meðan þeir þegja og allt er í "gute Form".
Ble-si

Mótorhjólalögga að störfum.
Skoðaðu myndina gaumgæfilega og smelltu svo hér.


Ble-si

Veigar og Hafdís kíktu í heimsókn í gærkvöldi. Þau voru kát og hress að vanda. Afastrákurinn kom ekki með. Ég fór svo í kvöldgöngu í blíðviðrinu eftir að þau voru farin undir miðnætti. Hvað gerðist þá? Hitti ég ekki nema Áka frænda í sömu erindagjörðum og við villtumst náttúrulega inn á krá.

Við vorum rosalega heppnir að við skildum þó villast inn á krá en ekki eitthvað annað, t.d. á nektarbúllu eða bingó. Það er ekkert meira um það að segja nema að við verðum að fara að fá okkur GPS tæki til öryggis.

En í dag er bókhaldsnámskeiðsdagurinnmikli.

Hvað svo verður veit nú enginn því vandi er um slíkt að spá.
Ble-si

Ég bara verð að mæla með síðunni world-florists.com.

Ég fann hana á leitarsíðu því mig langaði svo að senda Írisi frænku gjöf í tilefni stórafmælisins.

Tæpum 5 klst efir að hafa gengið frá kaupunum á síðunni þá var hringt dyrabjöllunni hjá henni í Stuttgart og úti stóð yndisleg blómakona með þennan dýrðarinnar vönd og súkkulaði handa henni.

Mér finnst það ótrúlegt hvað þetta tók skamman tíma. Algjörlega FRÁBÆR þjónusta.

Annars er annað að frétta að þessi dagur var ekki minni afkastaminni en í gær og ég er kominn á fleygiferð og ekkert getur stöðvað mig. Helvíti ánægður með þennan dag og kalla hann þar með Dag.
Ble-si

Gærdagurinn varð mesti afkastadagur hjá mér í langan tíma. Helvíti ánægður með hann. Dagurinn í dag verður ekki síðri.

Íris Dögg systurdóttir mín á afmæli í dag. Það er reyndar stórafmæli. Því litla skottan mín er barasta orðin þrítug! Hún býr í Stuttgart og ég er ekki ennþá búinn að koma því í verk að heimsækja hana. Mér finnst það djöfullegt að hafa ekki fundið tíma til að renna við hjá henni þegar ég átti leið rétt hjá þeim þarna suðurfrá um miðjan febrúar.

En ég fylgist reglulega með henni á heimasíðunni hennar.

Til hamingju með daginn Íris mín, ég veit þú lítur hérna við á hverjum degi.
Ble-si

Þar sem ég var rétt í þessu á bólakafi í ársreikningum við tölvuna, niðursokkinn í að velta fyrir mér vanda talna og rekja þær á rétta staði þá var bankað á útidyrahurðina.
-Andskotinn, hugsaði ég, það er bara hvorki flóa- né flóarfriður.
Fór svo til dyra, þungur á brún enda veitir mér ekki af að einbeita mér fullkomlega þegar ég er að reyna að rekja eða hrekja tölur.

Fyrir utan dyrnar stóð sendill með heilan líter af Jameson viský sem var handa mér. Það kom verulega á mig og var snældurviss um að hann hefði farið húsavillt, jafnvel borgarvillt. Ég taldi meira að segja að hann hlyti að vera í kolvitlausri heimsálfu.

En aldeilis ekki, þessi líter af viskýi var handa mér einum fyrir hjarta- og manngæsku í garð ónefndar persónu útí bæ undanfarið ár.

Einhverntíman á næstunni verður einhver verulega timbraður - ef ég þekki mig rétt.
Nú er ég farinn að kvíða fyrir því og næ ekki að einbeita mér að tölunum lengur.
Ble-si

Í kolli mínum geymi ég gullið, sem gríp ég höndum tveim, svo fæ ég vexti, og vaxtavexti, og vexti líka af þeim.
Í dag er ég heiðskýr enda sofnaði ég fyrir allar aldir í gærkvöldi eftir merkisfund með Áka frænda á Hressó seinnipartinn.
Í dag er líka dagur hinna miklu afreka á sviði ársreikninga.
Ble-si

Aha - Hrafnhildur systir á afmæli í dag. Eins gott að gleyma því nú ekki.
Til hamingju með daginn Habbiddí siss.
Ble-si

Deep Purple verða hér aftur í júní, 33 árum eftir síðasta konsert sem ég missti af.
Ekki veit ég hvað miðaverðið verður, en árið ´71 var það 500 kall eins og sjá má á þessum gamla miða sem ég hef átt í fórum mínum í 30 ár.

#
Ble-si

Það er víst að líða að páskum. Um síðustu páska þá ætlaði ég að hafa rosa veislu og elda mér höfrungasteik. Ég ætla að breyta til núna, því höfrungaeldamennska er alltof mikið vesen.

Ég lenti í hinum mestu vandræðum með höfrunginn á steikarpönnunni. Það gæti verið að ég hafi sett of mikla olíu á hana, skal ekki segja. Allavega stakk hann sér á kaf og ég sá hann ekki í óratíma.

Ég sem hélt að höfrungar væru spendýr og þyrftu að anda við og við. En ekki þessi. Hann hefur annaðhvort verið með ógnarstór lungu eða steindauður. Því hann kom aldrei upp. Ég gafst upp á endanum, lækkaði hitann á hellunni og stökk fram í baðherbergi. Þar snaraði ég mér í röndótta sundbolinn minn, hljóp fram í eldhús aftur, klifraði upp á ísskápinn og stakk mér til sunds í steikarpönnunni og veitti höfrungnum eftirför.

Það er ótrúlegt hvað steikarpönnur geta verið djúpar. Ég rakst aldrei á botninn og á leiðinni niður mætti ég bara gömlum matarleifum frá páskunum þar áður. Loks eftir drykklanga stund í kafi þá sá ég grilla í höfrunginn, svo ég að ákvað að ná honum og grilla hann og skellti mér á bakið og flugsynti í áttina að honum.

Þarna svamlaði helvítið um í Pure Wesson Corn olíunni og hló að mér um leið. Eins og álfadrottningin sem hleypti hestinum á skeið.

Eftir dulitlan eltingarleik náði ég loksins góði taki á sporðinum á honum og sveiflaði honum upp í árabát sem ruggaði þarna á yfirborði steikarpönnunnar. Við slógumst þar um stund, báðir jafnsleipir af olíunni og náðum hvorugir góðu taki á hinum. En á endanum tókst mér að ná betra hálstaki á honum en hann á mér og reyndi að kyrkja hann.

En þá varð ég fyrir því óláni í síðustu andarslitrum hans, að hann sló til mín með sporðinum en við það hrökk vasahnífurinn minn upp úr sundbolsvasanum og skar af mér vinstra eyrað. Ég fipaðist örlítið við það og neyddist til að sleppa takinu á honum. Um leið kom vindhviða sem opnaði eldhúsgluggann og inn flaug páfagaukur sem greip höfrunginn og flaug með hann út um útidyrnar, sem voru líka opnar og hlussaði honum niður alla stigana og austur Hringbrautina á móti umferðinni. Eina sem eftir var af hasarnum á milli mín og höfrungsins var eyrað á mér sem ég neyddist til að gera mér að góðu þetta páskadagskvöld.

Ég ætla ekki að reyna að lýsa því hvað ég hlakka til komandi páska.
Ble-si

Nú er hún Bergljót mín dáin. Blessuð sé minning hennar.
Við andlát Bergljótar minnist ég sérstaklega þess hlýja kærleiks, áhuga og alúðar sem hún ávallt sýndi mér sem barni, sérstaklega þegar ég komst á unglingsár og þegar ég var orðinn fullorðinn.
Þeir sem guðirnir elska deyja ungir. Þessi orð koma mér í hug er ég minnist Bergljótar. Hún var á 93. aldursári þegar hún lést og henni auðnaðist aldrei að giftast og eignast börn í venjulegum skilningi þess orðs. Bergljót var ávallt afar greind kona en þrátt fyrir það þá gekk hún aldrei í kvenfélag.
Kannski var það mest vegna þess að henni þótti svo gaman að ferðast og notaði hvert tækifæri til að sinna þeirri iðju sinni. Á sínum fjölbreytta lífsferli kynntist Bergljót því mikið af fólki af öllum þjóðernum, þar á meðal indíánum og kínverjum. Hún lærði tungumál þeirra að meira eða minna leyti, einkum þó ensku og Norðurlandamálin. Bergljót stefndi að fjallaferð um Tíbet á vormánuðum og skrapp því í þrekpróf hjá Hjartavernd nokkru fyrir útför sína þaðan sem hún kom liðið lík. Bergljót sagði oft að það að kveðja væri nokkuð sem hún ætlaði sér aldrei að gera nokkrum manni. Nú hefur hún gert það svo eftirminnilega að engu er líkara en hún hafi horfið yfir móðuna miklu.
Það lýsir hennar lífsferli betur en flest morð, nei afsakið, orð. Því hún var svo listræn hún Bergljót. Aldrei setti hún skál af tvíbökum á borð án þess að af því stafaði mýkt og listfengi.

Þakka þér fyrir kynnin Bergljót mín, það er löngu vitað mál að bestu vini sína eignast maður í lúðrasveitum. Ef það hefði verið snefill af tónlist í okkur þá hefðum við kannski náð betur saman. Lifðu heil.
Bles-i

Ég fékk óskiljanlegt bréf á þýsku frá Hertz bílaleigu á föstudaginn sem ég botnaði ekkert í. Ég fékk því aðstoð frá þjóðverja sem ég þekki til að skilja það. Þá var þetta rukkun á hraðasekt frá 11. febrúar.

Ég man eftir því þegar ég var að aka í gegnum smáþorp rétt austan við Ravensburg þennan dag. Þá kom ægilegur blossi í gegnum framrúðuna og ég hugsaði, "UFO, UFO," því ég hélt að geimverurnar væru komnar og varð svo hræddur að ég gaf allt í hvínandi botn svo ég yrði ekki geislaður upp til stjörnuþykknisins *URXZ 3* sem enginn veit hvar er.

En þetta var semsagt hraðaeftirlitsmyndavél og ég orðinn eftirlýstur af þýsku alríkislögreglunni sem er komin með mynd af mér í gagnagrunninn sinn.

En sektin er ekki há, aðeins 23,20 EUR sem eru 2032 ISK á gengi dagsins í dag og Hertz er búið að gjaldfæra það á Visakortið mitt. Það var léttir.
Ble-si

...og þeir höfðu það strákarnir. Aldrei efaðist ég eina mínútu.
Ble-si

Já, já, já. Mínir menn komnir í úrslit í spurningakeppni Strandamanna. Það er mest mér að þakka. Óþarfi að fara leynt með það.

Þessa stundina stendur yfir úrslitakeppnin á móti Bitrungum. Áfram Jón, Veigar og Tóti!
Ble-si

Ja, megi Morrinn gleypa mig ef Jóni tekst ekki að fullmanna lið Strandagaldurs fyrir úrslitakvöld spurningakeppninnar miklu í kvöld.
Ble-si

Ég er kominn heim og búinn að þvo gauðskítugan bílinn. Stytti mér stundir við að kveða rímur um allthvaðeina á leiðinni. Um kappa, um biðskyldumerki, um framúrakstur, um runna, um gula Benza, um tröll og drauga, um tvíbreiða vegi og hverskyns happatappa og önnur ólánstól sem urðu á vegi mínum.

Skyldi ekki fara að líða að leikæfingu hjá mér?
Nú fæ ég mér bjór og hugsa málið.
Be-si

... og nú fer ég að hundskast í kotið mitt heima, áður en ég sofna og það fer að bregða birtu.
Ble-si

Námskeiðið sem ég fór í gær norður á Ströndum var skrítið. En ég held samt að það geri gagn frekar en hitt. Kökurnar voru í það minnsta frábærar.

Ók Magga norður í Bjarnarfjörð og gisti á Kirkjubóli. Ég er að velta því fyrir mér að fara suður á bóginn núna. Er nefnilega svoldið bókhaldsupprifinn eftir námskeiðið.

Hér er skítakuldi og snjór yfir öllu.

Ég þarf líka að velta fyrir mér verkefnum nýs Ferðamálafélags Strandasýslu. Er reyndar byrjaður á því. Þar sem ég geri alltaf það sem ég er beðinn um möglunarlaust - nema ef um spurningakeppni er að ræða.

Ég ætla að leggja það til að félagið heiti Atvinnu- og ferðamálafélagið á Ströndum og að tilgangur þess verði að vinna að margþættri hugmyndavinnu sem stuðlar að fjölbreyttara atvinnulífi á Ströndum. Það þarf að vinna að því röskum höndum að finna leiðir til að fjármagna starf hugmyndaríks, vel menntaðan atvinnu- og ferðamálafulltrúa í fullt starf árið um kring sem sinnir þörfum og kröfum íbúa Stranda.

Félagið þarf að leggja fram og og leita eftir tillögum að verkefnum, stórum sem smáum, orkulitlum og orkufrekum, sem sprautar vítamíni í byggð á Ströndum og einstökum svæðum innan þeirra. Eins þurfa stjórnarmenn nýs félags sem koma úr sem flestum greinum atvinnulífs á Ströndum og hugsa stórt að fylgjast vel með þjóðmálaumræðunni og grípa hvert tækifæri sem gefst til að ná verkefnum inn á svæðið og/eða styrkjum til hverskyns atvinnuuppbyggingar Stranda.

Sú sjálfsagða stefna skal höfð í fyrirrúmi að íbúar Stranda hafi alla möguleika til atvinnusköpunar og lífsrýmis til jafns við aðra íbúa landsbyggðarinnar og skal berjast gegn stefnu stjórnvalda um valda byggðakjarna til undaneldis í framtíðinni. Félagið skal berjast gegn sérhverri hugmynd, hvort sem hún beinist frá stjórnvöldum eða öðrum stofnunum sem stuðla að misrétti íbúa landsbyggðarinnar eftir búsetu.

Íbúar Stranda skulu hafa fullan ákvarðanarétt yfir nýtingu náttúru- og og annarra auðlinda svæðisins í hverju formi sem þær birtast og Atvinnu- og ferðamálafélagið á Ströndum skal berjast gegn sérhverri sértækri aðgerð sem skaðað getur möguleika íbúanna til atvinnusköpunar og mismunað þeim til að afla bjargræðis.

Svo er nú það - læt þessar fabúleringar duga í bili. - Strandir. Stríð gegn stöðnun.
Ble-si

Ég lenti á hálfgerðu skralli í gærkvöldi með JJ. Ég veit ekki hvað ég svolgraði marga bjóra og vona að ég komist aldrei að því. En það tók náttúrulega enda eins og allt annað eftir dýrindis máltíð á Tapas. Fór svo á fætur fyrir allar aldir í morgun.

Rak augun í það að það er hægt að fá auka zoom linsu á nýju myndavélina mína og ég keypti hana. Nú er ég sko kominn með alvöru græju. Fékk mér líka þrífót svo ég er tilbúinn í hvaða slag sem er.

Ók norður í dag - er staddur á Kirkjubóli í þessum skrifuðum orðum og var að koma frá að ljósmynda Galdrasýninguna í bak og fyrir.

Á morgun fer ég á námskeið í áætlana- og rekstrarfræðum. Ekki veit ég hvað ég stoppa lengi á Ströndum í þetta skiptið.

Undanfarið hef ég verið að telja sjálfum mér trú um að það sé komið vor en það er öðru nær. Úti snjóar og snjóar og það er skítkalt að auki.
Ble-si

Það var sumarið ´86 sem ég ól upp sel.

Þannig var að Nonni Lofts skaut urtu úti á Steingrímsfirði og þegar hann dró hana um borð þá tók hann eftir því að hún var komin að því að kæpa. Hann skar því með vasahnífnum sínum á kviðinn og út rann lítill kópur, vesæll og aumingjalegur, en þó á lífi. Nonni réri í land og rétt í því átti ég leið framhjá honum og tók hann tali.

Nonni bauð mér að taka litla vesalinginn að mér og ég fór með hann heim og kom honum fyrir inní þvottahúsi. Á þeim árum var Sædýrasafnið í Hafnarfirði enn starfandi svo ég hringdi þangað og leitaði upplýsinga um hvernig ætti að fæða svona grey. Ég fékk uppskrift af óttalegri blöndu. Þurfti að hakka þorskalifur og blanda lýsi saman við útí mjólk sem var síðan sett í pela. Kobbi litli vildi ekki sjúga svo þeir ráðlögðu mér að setja mjúkt rör framan á pelann og síðan að troða því ofan í háls á honum og sprauta jukkinu svo oní hann.

Svona var hann alinn um tíma. Hann braggaðist allur og var á stundum ansi fjörugur. Á kvöldin var hann inn í stofu með okkur fjölskyldunni og horfði agndofa á sjónvarpið. Hann svaf í þvottahúsinu og Atli sem var rétt rúmlega ársgamall og hvorki byrjaður að tala né ganga fór alltaf fyrstur á fætur og gaf alltaf frá sér undarleg hljóð i morgunsárið stökk fram úr rúminu og skreið fram að þvottahúsdyrum og þar spjölluðu þeir saman í gegnum hurðina þangað til ég opnaði á milli þeirra. Það urðu ávallt miklir fagnaðarfundir og þeir féllust í faðma og fóru í allskyns leiki.

Í hádeginu fór ég alltaf með Kobba niðrí fjöru til að kenna honum að synda. Hann var ofsalega hræddur í fyrstu og harðneitaði að fara útí nema ég færi líka. Þá varð ég að fjárfesta í klofstígvélum til að komast nógu djúpt og fara á undan honum og kalla á hann. Kobbi þorði aldrei að fara langt frá mér og ef ég hljóp í land meðan hann horfði eitthvað annað þá fór hann bara að gráta.

Seinna smíðaði ég handa honum kofa útí garði. Þar dundaði hann sér allan daginn og börnin í hverfinu léku sér við hann eftir að þau komu heim úr leikskólanum. Ég var að smíða í húsi sem var í byggingu rétt hjá heimilinu mínu. Í Miðtúni 1 minnir mig. Þar sem Jón á Berginu býr núna. Og á morgnana þegar ég gekk þangað þá elti Kobbi mig upp Lækjartúnið, skreið á eftir mér hægt og rólega. Alveg löturhægt og hrópaði á eftir mér og það passaði alltaf mátulega að þegar ég fór í hálftíu kaffið að hann var kominn upp að horni. Þar tók ég hann upp og bar hann heim og hann fékk jukkið sitt úr pelanum.

Honum leiddist alltaf alveg ógurlega ef hann var skilinn eftir einn heima. Því selurinn Kobbi var mikill selskapselur. Ávallt þegar við komum heim eftir nokkra tíma þá flóðu tárin niður vanga hans og hann vildi bara láta halda á sér og hugga sig.

Seinna um sumarið veiktist hann og þá setti ég mig aftur í samband við Sædýrasafnið og þeir ráðlögðu mér eitthvað í gegnum símann, sem ég man ekki hvað var. Hann braggaðist ekkert við það og við starfsmenn Sædýrasafnsins komum okkur saman um það einn þriðjudaginn að ég myndi senda hann til þeirra með næsta flugi, en þá var áætlunarflug til Hólmavíkur á hverjum fimmtudegi. En daginn eftir þegar ég var á leiðinni heim í tíu kaffið þá beið Kobbi ekki eftir mér á horninu. Ég hljóp því í kofann hans - og þar lá hann dáinn.

Það var mikil sorg á heimilinu og við jarðsettum hann útí garði og Veigar og nokkrir vinir hans úr leikskólanum tóku þátt í athöfninni. Þau voru viss um að hann færi til himna og yrði engill með geislabaug og myndi synda í regnskýjunum hvern einasta dag.

Það sem eftir lifði sumars voru alltaf ný blóm á leiðinu hans eftir börnin, sem hugsuðu vel um það.
Ble-si.

Þennan kappa til hliðar hitti ég á ferð minni um Strandir s.l. mánudag. Hann var hinn kátasti að sjá mig og reyndi að klappa mér. Við það fældist ég og hljóp upp í fjall, hvar ég faldi mig bakvið stein þar til tröllkerling mikil fann mig og reyndi að fá mig til við sig.

Ég stökk frá henni organdi á harðaspretti enda sársaukafullt að láta teygja sig til og toga í þá stærð sem skessum hentar. Ég var svo lafhræddur að ég hefði aldrei náð honum upp og hljóp svo hratt að ég náði ekki að smella mynd af henni, enda í bráðri lífshættu.
Ble-si

Það hefur verið fátt um fína drætti undanfarið.
Ble-si

Jahérna, megi Morrinn gleypa mig.
Ég fer ekki suður fyrr en í fyrramálið. Mér er nefnilega illt í málbeininu.
Ble-si

Þá er maður nú kominn norður á Strandir. Þarf að taka á móti þessari bandarísku blaðakonu á morgun og leiða hana í allan sannleika um íslenskan galdur, huldufólk, tröll og hverskyns forynjur áður en ég fer aftur suður á morgun.

Það er alveg rosalega fallegt veður búið að vera á leiðinni og ég myndaði margt og mikið. Mér sýnist vera farið að vora. Túnin farin að grænka.
Ble-si

Það er dýrt að halda lífi. Þurfti að kaupa nýtt öryggisbelti í bílinn. Það kostaði rúmar sextán þúsund krónur. Það finnst mér vera mikið og líf mitt varla þess virði.
Ble-si

Fór á fyrsta fund vegna stóra leikritamálsins í gærkvöld. Hlutverkið sem mér er ætlað er hæfilega lítið og ég ligg meira og minna meðvitundarlaus á gólfinu meðan ég er inni.

Rauk svo niðrí Sögufélag á sagnakvöld þar sem Bjarni Harðar fór á kostum. Enduðum svo í samdrykkju við Austurvöll fram á miðja nótt. Fór svo heim og æfði hlutverkið mitt, meðvitundarlaus uppi í rúmi.

Enska þýðingin á Galdri er að taka á sig endanlega mynd. Sendi það til Ravensburger í næstu viku.
Ble-si

Þó ég kunni ýmislegt fyrir mér þá hefur mér ekki enn tekist að vera á tveimur stöðum í einu.
Þetta er snúið.
Ble-si

Það er líf og fjör í kotinu. Jónsson er í heimsókn, fjallkátur að vanda. Ég stefni á leikfund í kvöld - nema ég fari á draugasamkomu í Sögufélaginu. Árshátíð á laugardaginn og norður á sunnudaginn og suður á mánudaginn og norður á fimmtudaginn og suður á sunnudeginum þar á eftir. Svona er planið en það getur breyst.
Ble-si

Það skyldi þó aldrei vera að ég færi að leika aftur á sviði. Það stefnir jafnvel í það í vor.
Ble-si

Jahérna, ég hef bara ekkert bloggað í dag. Almáttugur minn. Það er heldur ekki frá að mörgu að segja. Ekki neitt gerst og ekkert að segja. Því það hefur ekkert á daga mína drifið í margar vikur. Innihaldslaust líf, án nokkurra uppákoma.
Þar öðruvísi mér áður brá.
Ég get ekki einu sinni logið neinu upp.
Ble-si

Merkilegt!
Það hefur bara ekkert gerst í hjólhýsamálunum mínum ennþá. Það er furðulegt??!! Kannski er þetta ekkert sérstakur auglýsingavettvangur.
Ble-si

Æ, ég er lasinn. Einhversstaðar hefur kvefvírusinn náð að smeygja sér í gegnum varnir mínar svo ligg ég eftir óvígur og er að deyja úr lasleika, krankleika og þessháttar kvillum.
Það er ekki gott. Aumingja ég. Sjaldan er heilsan metin að verðleikum.
Ble-si

...eða tjaldvagn? Kannski er það bara málið. Þeir eru hvort eð er ekki inni núna þegar allir verða að eiga fellihýsi.
Ble-si

Hjólhýsi-Hjólhýsi
Ef einhver veit um einhvern sem þarf að losna við hjólhýsi á sanngjörnu verði, þá er ég til. Það er frábær lausn á húsnæðismálum mínum á Ströndum yfir sumarið.

Þannig ég vil þá bara biðja viðkomandi að senda mér tölvupóst á sigatlas@akademia.is eða hringja í mig í síma 869 6671 og ég læt mig í samband við viðkomandi.

Það má alveg vera í ólagi eða óstandi. Ég redda því eins og ekkert sé. Það má meira að segja vera næstum því ónýtt - ég redda því eins og að snyrta á mér táneglurnar.

Kannski er einhver hjólhýsasala einhversstaðar á notuðu dóti. Veit einhver um það? Verð að reyna að grafa það upp.

Það væri aldeilis frábær lausn á málum. Jahérna, afhverju datt mér þetta ekki í hug fyrir lifandis löngu?
Ble-si

Svo brast bara á kuldaboli og slagveðursrigning. Einmitt þegar ég ætlaði að nota daginn sem ljósmyndaæfingadaginn mikla fyrir keppnina miklu.

Í staðinn ætla ég að gera við öryggisbeltið í bílnum. Það er fast ökumannsmegin og það er ferlega pirrandi þegar maður er orðin svona háður því. Mér fannst ég vera að detta út úr bílnum hvað eftir annað í Keflavíkurtúrnum í gær.
Ble-si.

Einverjir eru í leikhúsi, aðrir á tónleikum, enn aðrir á ball, þónokkrir á pöbbum, sumir sjálfsagt í fjallaskálum eða sumarbústöðum, margir í útlöndum, enn fleiri úti að borða og í bíói er slatti af fólki en ég er heima og horfi á leiðinlega sjónvarpsdagskrá.

Að vísu hef ég afastrákinn hann Snata en hann er búinn að sofa í allt kvöld.

Hvað gerir maður næst?
Ble-si

Það er blessuð blíðan í dag og ætla að skreppa til Keflavíkur. Annars er ég með hausverk, sem ég ætla að reyna að smita engan af. Það væri reglulega ljótt af mér.

Í nótt gisti hjá mér einn af stúdentunum hennar Dóru á leið til síns heimalands. Það er búið að vera ánægjulegt. Afastrákurinn minn er búinn að vera að sýna sig mikið fyrir henni.
Ja, þessi ungdómur.
Ble-si

Afastrákurinn minn verður hjá mér yfir helgina. Hann kom í gær og ég var mjög upptekinn við að halda í við hann. Hann var svoldið óþekkur þegar háttatíminn kom, en gafst upp eftir smátíma í myrkrinu.

Ég vaknaði nokkrum sinnum í nótt við torkennileg bjölluhljóð, en þá var það bara afastrákurinn í könnunarleiðangrum. En hann var voða glaður þegar ég fór á fætur í morgun.

Hann á eftir að halda mér uppteknum yfir helgina, sýnist mér.
Ble-si

Ég minni enn og aftur á SKYPE.
Ótrúlega massív og pottþétt símalausn. Ég nota hana daglega.
Fjöldi notenda bera þess vitni.
Ble-si

Ég skráði mig í formúluleikinn í gær. Það er kominn tími til að maður verði eins og hinir og taki þátt í íþróttalífinu. Ég er í liðinu strandir.is sem verður að teljast afar sigurstranglegt. Liðsstjóri stranda.is í formúlukeppninni er sjálfur Hemúllinn.

Ég var kátur þegar ég las einhversstaðar að hetjurnar í formúlunni eru ávallt u.þ.b. hálfum meter lægri en meðal körfuboltamenn og 25 cm lægri en meðal handboltamenn. Þannig að ég ætti að vera nokkuð sigurstranglegur og ná að hala inn slatta af stigum, bara út á dvergvöxtinn.
Ble-si

Þetta er nokkuð athyglisverð hugmynd.
Ble-si

Skildi vera eitthvað vit í þessu?
Kimi Räikkonen
Jarno Trulli
Bíll - Jordan
Vél - Toyota
Dekk - Bridgestone
Samtals: 25 milljarðar
Ble-si

Klukkan er rúman þriðjung gengin í sjö og það er ekkert við því að gera nema að vona að tíminn fari að drattast eitthvað hraðar áfram svo hlutirnir taki fyrr af.

Það er ennþá hangandi yfir okkur þessi blíðuskratti sem ég hef ekki hugmynd hvernig á að nýta. Auk þess sem ég nenni því bara ómögulega einn. Enda ræð ég ekki einn við alla skapaða hluti.
Ble-si

Það er blessuð blíðan í dag og ekkert við það ráðið. Spennandi að vita hvernig Jóni gengur í málefni dagsins.

Ég hitti Áka á Hressó í gær yfir einum öl. Hugsaði um það á leiðinni heim hvað Áki er mikilvægur vinur minn. Hann fer nefnilega fremstur í flokki þeirra sem leita eftir félagsskap mínum. Aðrir komast ekki með hælana þar sem hann hefur tærnar í þeim efnum. Þannig er það bara og þýðir ekkert að vera að fara í fýlu yfir því.

Horfði svo á sjónvarpið þar til ég lognaðist út af. Það var leiðinleg sjónvarpsdagskrá sem ég fylgdist með.

Ég held að Morrinn sé um það bil að gleypa mig. Þessvegna rakaði ég af mér hár og skegg svo hann gleypi mig ekki bæði með húð og hári.
Ble-si

Faðir minn hefði orðið 72 ára í dag ef allt hefði farið eftir bókinni. Hann var flugumferðarstjóri og var ansi fjörugur. Því miður þá átti hann í vandræðum með brennivínið sem varð honum fjötur um fót.

Ég hef alla tíð saknað hans og lengi vel hélt ég í þá von að þetta væri tómt grín og ég myndi mæta honum brosandi á horni Hringbrautar og Hofsvallagötu einn daginn þegar ég væri á leiðinni í skólann og hann myndi leiða mig heim aftur þar sem við fjölskyldan yrðum aftur öll samankomin.
Ble-si

Ég hef pínu áhyggjur af henni Dagrúnu Strandastelpu því hún er búin að sitja í maga Morrans síðan á föstudag.
Ble-si

Þetta eru ég og litli afastrákurinn minn. Snati Veigarsson. Honum finnst rosalega gaman að heimsækja afa sinn og finnur marga forvitnilega og útrúlega marga felustaði heima hjá honum.

Hann segist alltaf ætla að vera góður við afa sinn.
Ble-si

Ég var á fundi með þýðanda í morgun til að þýða spilareglurnar yfir á ensku og útbúa með mér massífan sölupakka, sem Ravensburger er að bíða eftir að sjá. Það er enginn vafi á því, miðað við hugmyndir hennar á uppsetningunni, að þetta verður fullkomin vinna.

Við spiluðum spilið þrisvar sinnum til að koma henni inn í reglurnar fullkomlega og svo hefur hún pappíra sem ég hef unnið til viðmiðunar.

Þegar það verður tilbúið er mér ekkert til fyrirstöðu að senda upplýsingar og beiðnir um víða veröld með það að markmiði að Galdur komi út eins snarlega og auðið verður. Vonandi fyrir næstu jól.

Þetta er spennandi verkefni og gott að það er kominn skriður á það, þremur árum eftir að grunnhugmyndin birtist mér upphaflega milli svefns og vöku.
Ble-si

Nú er ég tveim buxum ríkari. Ekki veitir af. Sú var tíðin að maður fékk sér minnst tvo bjóra á bjórdaginn. Heimur versnandi fer. Til er ég að fara að fá mér bjór. En enginn annar sem mér dettur í hug, hugsa ég.
Það er nú ljóta pakkið sem maður þekkir.

Nú er bjórbragurinn minn orðinn 15 ára.

Fyrsta erindi af fjórum 1989.
Bjórinn minn hann er heima
rúminu mínu hjá
unaðslegt er að gleyma
deginum sem fer frá
er ég hjá honum er
þá ylur um mig fer
ó, elsku kassinn minn
sem undir rassinn minn
fer er tómur hann er.

15 árum síðar.
Ei lengur ég buxurnar seyma
því tvennar nýjar ég á
unaðslegt er að gleyma
deginum sem fer frá
í nýjum brókum er
og ylur um mig fer
ó, elsku vinstri skálm
þú líka hægri skálm
án ykkar væri ég ber.

Svona er það að verða fimmtán árum eldri. Þá þarf ekki svo mikið til að krydda tilveruna.
Ble-si

Æ, ég er orðinn hálfleiður eina ferðina enn. Í dag á bjórinn 15 ára afmæli svo það eru ekki nema 5 ár í að hann megi fara að drekka sjálfan sig. Þá verður heimsendir.
Það rignir og er hráslagalegt. Mér er illt í bakinu og er orðinn þreyttur á þessum verki. Hann er búinn að vera að ónáða mig síðan 9. febrúar.
Ég bíð og vona að eitthvað jákvætt fari að gerast í lífi mínu. Automatically.
Ble-si