Nú er ég tveim buxum ríkari. Ekki veitir af. Sú var tíðin að maður fékk sér minnst tvo bjóra á bjórdaginn. Heimur versnandi fer. Til er ég að fara að fá mér bjór. En enginn annar sem mér dettur í hug, hugsa ég.
Það er nú ljóta pakkið sem maður þekkir.

Nú er bjórbragurinn minn orðinn 15 ára.

Fyrsta erindi af fjórum 1989.
Bjórinn minn hann er heima
rúminu mínu hjá
unaðslegt er að gleyma
deginum sem fer frá
er ég hjá honum er
þá ylur um mig fer
ó, elsku kassinn minn
sem undir rassinn minn
fer er tómur hann er.

15 árum síðar.
Ei lengur ég buxurnar seyma
því tvennar nýjar ég á
unaðslegt er að gleyma
deginum sem fer frá
í nýjum brókum er
og ylur um mig fer
ó, elsku vinstri skálm
þú líka hægri skálm
án ykkar væri ég ber.

Svona er það að verða fimmtán árum eldri. Þá þarf ekki svo mikið til að krydda tilveruna.
Ble-si