Þetta er nú búinn að vera meiri dagurinn. Úff-úff-púff.

Ég ætla að reyna að kíkja til Áka í kvöld og athuga hvað hans fimu fingur geta gert til að opna tölvuna mína aftur. Kannski lumar hann á galdraráði sem getur dugað. Þangað til annað kemur í ljós þá ætla ég að vera fullur bjartsýni og ef það gengur ekki þá stefni ég að fullkomnu bjartsýniskasti og tek bjartsýnisæði sem lengi verður í minnum haft.

Skype hefur virkað vel í dag. Notalegt þegar maður heyrir rödd í hátölurunum sem heilsar manni góðlátlega og spjallar svo við mann í nokkrar mínútur og bolar þannig í burt um stund eimsemdinni framan við tölvuskjáinn. Það er allt svo fjarska fallegt við Skype. Þar þarf enginn að flýta sér að tala og reyna að koma frá sér of miklum upplýsingum á skemmri tíma en mögulegt er, eins og í hefðbundnum síma.

Já, það er yndislegt.
Ble-si