Mikið er hann nú vondur vegurinn yfir Þorskafjarðarheiði. Skil ekki fólk sem fer hann. Ótrúleg heimska að vera að eyðileggja bílinn sinn fyrir það eitt. Allt annað líf eftir að maður að kominn á Steingrímsfjarðarheiðina.
Það er vegur. Steingrímsfjarðarheiðarvegur en ekki Þorskafjarðarheiðarvegur eins og ég er smeykur um að margur vitleysingurinn haldi. En þeir eru þó nokkrir miðað við umferðina þar um helgina.
Þá er nær að fara Strandirnar og þar upp á Steingrímsfjarðarheiðina og geta notað ökutækið tveim árum lengur auk þess að vera jafnfljótur á leiðinni. Málið er nefnilega að kílómeter er ekki sama mælieining og mínúta, eins og margur vitleysingurinn virðist halda. En það er nóg af þeim. Vitleysingunum - og reyndar mínútunum líka - og einnig kílómetrunum yfir Þorskafjarðarheiði ef út í það er farið. Meiri þvælan að vera að gera tilraun til að eyðileggja bílana sína svona. Skil það nú ekki. Svo er óralangt á næsta verkstæði - já eða bensínstöð ef maður skildi nú gera gat á bensíntankinn á bílnum á þessum óþverravegi.
Mikið er nú langt á Ísafjörð fyrst það er reynt að stytta leiðina með stórhættulegum vegi. Vestfirðir eru sko ekki nær en menn gruna - nema miðað sé við Strandir náttúrulega. Það er nefnilega ekki nema tæplega tveggja tíma akstur í Strandasýslu á löglegum hraða - úr Reykjavík. Á löglegum hraða. Síðan einn og hálfur til viðbótar í miðbik Stranda. Það er sko ekkert. Annað en vestur á Ísafjörð. Þangað er langt og hættulegt að fara og því ætti ekki nokkur sála að fara þangað akandi nema að eiga örugglega inni tvöfalt sumarfrí eða vera í sjálfsmorðshugleiðingum. Það er sko annað en Strandir. Þangað er hægt að skreppa í helgartúr með börnin án þess að blása úr nös. Hiss-piss. Jafnt sumar sem vetur, vor og haust. Það er annað en á Ísafjörð - því þangað er svo langt. Lengra en þig grunar.

Ble-si