Ég veit svei mér ekki hvað ég á að segja um þessar hvalveiðar. Ég er ekkert sérlega hrifinn af þeim og hef það á tilfinningunni að það sé verið að kasta minni hagsmunum fyrir meiri - allt út af einhverri standpínu hjá þjóðinni. Hún ætlar sko ekki að láta einhverja útlendinga segja sér hvort það megi veiða hval eða ekki.
Svo er það annað mál hvort þetta hvalfriðunarlið hafi endilega rétt fyrir sér. Ég er ekkert sérlega hrifinn af þeim heldur.
En sjónarmið hvalaskoðunarfyrirtækjana get ég tekið heilshugar undir.

Það er ég viss um að ef hvalir flygu um loftin blá og Flugleiðir hefðu tekjur af því að fara í flugtúra til að sýna hvali í íslenskri lofthelgi - þá myndu málin horfa öðruvísi við hjá íslenskum stjórnvöldum. Þetta er nefnilega allt tilfinningamál þegar til kemur. Á báðum endum - en það þarf ekki endilega að vera slæmt að lofa tilfinningunum að fá að njóta sín. Það er bara mannlegt. En það er töff í dag að blása á hlutina og segja að hitt eða þetta sé tilfinningamál og skipti því ekki máli. Þó það vilji þannig til að tilfinningar eru fólk.
Ble-si