Einu sinni samdi ég kvæðabálk um bjórinn. Það var þegar hann var að verða löglegur á Íslandi. Hann er einhvernvegin svona:

Bjórinn minn hann er heima
rúminu mínu hjá
unaðslegt er að gleyma
deginum sem fer frá
er ég hjá honum er
þá ylur um mig fer
ó, elsku kassinn minn
sem undir rassinn minn
fer er tómur hann er.

Viskýflaska er á milli
hnésbótanna á mér
ég tappann af henni fylli
og hann að vörum mér ber
núna kenndur ég er
og Bakkus hjálpar mér
að strjúka stúlkuna
fyrir innan úlpuna
nú liggur vel á mér.

Nú er ég orðinn lotinn
því nóttinn hálfliðin er
viskýflaskan er brotin
og bjórkassinn orðinn ber
Bakkus að hverfa mér frá
en stúlkan enn mér er hjá
rjóð og undirleit
grönn en ekki feit
drottinn, hvað geri ég þá?

Loks er fer ég á fætur
rúminu mínu í
höfuðverkurinn lætur
mig finna fyrir því
stúlkan horfin mér frá
hún bætist við mína skrá
brotin dívaninn
tómur ölkassinn
fer undir rassinn minn þá.

Sko til - mundi ég þetta bara!
Ble-si